Το πιο πρόσφατο
Πρωτομαγιάτικος Μονεμβασιώτης (Γιάννης Ρίτσος)
Σεμνό παιδί, αμίλητο, χλωμό. Φθισικό. Ανέβηκε στο βουνό Μ’ ένα μαντολίνο. Κραυγάζει ακόμη Πάνω απ’ το κουφάρι ενός καπνεργάτη Ή από τον «Παρθενώνα». Πώς έσυρες τέτοιον θρήνο, Πρωτομαγιάτικε Μονεμβασιώτη; Με τι λαρύγγι; Ξεχείλιζαν οι λέξεις. Ίσως σε έπνιγαν Αλλά τις πάλευες Και μας τις χάριζες. Τιμή μας. Νομίζω έζησες πολλές…
Διαβάστε →
