Άδεια σπίτια ερειπωμένα Φαντάσματα μιας εποχής Αρχοντικά μα ξεχασμένα Στην τύχη τους παρατημένα Είχανε κάποτε ζωή Λουλούδια ανθισμένα Κάθε λογιών διαλογής Στους κήπους φυτεμένα Άνθρωποι ζούσανε εκεί Ευγενικοί και φιλικοί Καρδιές και πόρτες ανοιχτές Πόσο νοστάλγησα...

Μεγάλωσα από παιδί Σε μία ωραία εποχή Και παίζαμε από μικρά Ελεύθερα μες στα χωριά Όλες οι πόρτες ανοιχτές Ήτανε άλλες εποχές Σαν μια μεγάλη αγκαλιά Ήτανε όλη η γειτονιά Παίζαμε έξω ολημερίς Ποτέ δε βράδιαζε νωρίς Και δεν φοβόμασταν σταλιά Μήπως χτυπήσουμε ξανά Στα...