Μέσα απ’ την παράξενη τοιχογραφία της σιωπής, αναδύονται μελωδικά, οι νότες των ονείρων μας. Αναβλύζουν, σαν το νερό της πηγής. Ανατέλλουν σαν φωτεινές  ηλιαχτίδες που αδημονούν να νικήσουν τα σκοτάδια της πλήξης ή της απαισιοδοξίας, που ορίζουν συχνά την...

Μια ουράνια αντανάκλαση, πανέμορφων ηλιαχτίδων που καταδύονται ανέμελα, στον ορίζοντα, ενός υπέροχου δειλινού. Σε αντίθεση με τη σκιά, της δικής μας πεζότητας, της δικής μας ιδιότυπης πραγματικότητας.   Ηλιοβασίλεμα.  Η έσχατη ανάσα φωτός στο λυκόφως της...

Μην πιστεύεις στα «όμορφα λόγια» μάτια μου. Γιατί τα «όμορφα λόγια», είναι ριπές του ανέμου παρασυρμένες στο απέραντο γαλάζιο. Παρασυρμένες στο άπειρο του ουρανού ή το ατέρμονο βαθυκύανο, της θάλασσας.   Tα «όμορφα λόγια» είναι πνοές από το παράξενο εγώ μας...

Κοιτάζεις με νοσταλγία έξω από το τζάμι. Έχει πανσέληνο απόψε. Σαν κύματα βαρύτητας, οι σκέψεις σε κατακλύζουν ουρλιάζοντας δυνατά στη σιωπή. Αψηφούν την βαρυτική έλξη, υπακούοντας μονάχα στη συναισθηματική συνιστώσα των μύχιων πόθων σου, στον μυστικό αλγόριθμο των...

Κλείνω τα μάτια, να ταξιδέψω με τους υπέροχους ήχους της Φύσης νοσταλγώντας να ακούσω την λυπημένη φωνή του γκιώνη την μονότονη ηχώ, του τριζονιού. Μα το μόνο που ακούω καθαρά, είναι τα ατέλειωτα γαυγίσματα σκυλιών που αλυχτάνε. Που προσπαθούν μάταια να καλύψουν...

Είναι η φωνή της σιωπής τα χρώματα του ονείρου. Η παρτιτούρα με τις μελωδίες της ψυχής. Το αντίδοτο της μοναξιάς και του θανάτου. Το χρώμα στο γκρίζο της ζωής. Η πρωινή δροσοσταλιά. Η  Άνοιξη στην απεραντοσύνη του Χειμώνα. Η αρχέγονη σειρήνα του έρωτα. Μα πιο πολύ,...