Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Αντώνης Τσόκος
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Το βιβλιοπωλείο Μονόκλ είναι έτοιμο να υποδεχτεί τους αναγνώστες στην φιλόξενη οδό Φειδίου, στον αριθμό 11 στο κέντρο της Αθήνας. Με επιλεγμένους τίτλους από πεζογραφία, ποίηση, δοκίμιο, θέατρο, ιστορία, τέχνες. Καθώς και λογοτεχνικά περιοδικά, κόμιξ και βιβλία από δεύτερο χέρι.
Διαβάστε →Έλα να πεθάνουμε
προτού γίνει
φθινόπωρο το καλοκαίρι …
Τα παραμύθια ήταν και παραμένουν το πιο τρυφερό, το πιο αγνό λογοτεχνικό είδος. Και αυτά που απευθύνονται σε παιδιά και εκείνα – όπως η Ελένη – που απευθύνονται σε ενήλικες.
Νοιώθω να πνίγομαι, να θέλω να φωνάξω, μα από τα χείλη μου δεν καταφέρνει να βγει κανένας ήχος.
Πού τριγυρνάς
μόνος σου
πρωί πρωί; …
Έχεις δει ποτέ τις μανάδες που στέκονται πίσω από τις κουρτίνες ν’ αποχαιρετίσουν τα παιδιά τους καθώς φεύγουν για δουλειά; Έχεις δει ποτέ αυτούς τους γιους και τις κόρες που σκύβουν διασχίζοντας με…
Ερωτεύτηκε το είδωλο της κοπέλας στο τζάμι του βαγονιού. Η ίδια, του ήταν εντελώς αδιάφορη. Το κινούμενο γυαλί κρατά την ουσία του ανθρώπινου σώματος. Άγχος και ιδρώτας βαραίνουν αποκλειστικά τον…
Πενθώ για τις χαμένες άνοιξες του κόσμου,
για τα αγχωμένα του βράδια τα ανέραστα,
τα ανυπόμονα πρωινά του… …
Οι κρίνοι κρέμονται επικίνδυνα απ’ το βάζο για να σημάνουν την προειδοποίηση του ερχομού Του. Τη στιγμή εκείνη που το νερό απορροφηθεί απ’ τις ρίζες και τα φύλλα μυρίσουν οξυγόνο, κάφτρες τσιγάρων θα…
1. Η φημισμένη εταίρα, η Λαΐς η Κορινθία
2. πολλούς άνδρες ευχαρίστησε
3. οδηγώντας τους στα μυστικά μονοπάτια …
Ράγισα πολλές φορές, και τώρα πια έχω σπάσει.
Έχω διαλυθεί σε μικρά, τόσο δα κομματάκια, που προσπαθούν να επιστρέψουν «σπίτι».
Μα είναι αδύνατον να κολλήσουν έτσι απλά, …
Ω θάνατοι σε δόσεις, ω έμποροι μικροί,
η Άννα Φίρλινγκ θα πληρώσει.
Μόνη, ξυπόλητη …
Καταχωνιασμένο στη μνήμη μου ένα σκαρίφημα της παιδικής μου ηλικίας. Παιδική ηλικία δεν υπάρχει, θα έλεγα. Μονάχα μικροί άνθρωποι μέσα στο χρόνο, ανυπεράσπιστοι. Γι’ αυτό και το δείγμα σχεδίου σαν…
Φιλούσε και κάπνιζε. Εναλλάξ. Τα πόδια της, ακουμπισμένα το ένα πάνω στο άλλο, σχημάτιζαν δυο τρία γράμματα…
Στα «ορεινά» του καφενείου, μια αναλογική τηλεόραση πυροβολούσε είδωλα βουβή. Πρόγραμμα έκαναν δυο Rotel…
Οι λέξεις έβγαιναν απ’ το στόμα της τρικλίζοντας. Σχεδόν λιπόθυμες. Τα φιλιά, ολοζώντανα. Φιλούσε όποιον… …
[Πανσέληνος στο Σμόλικα]
Στριφογυρίζω με δυσκολία αναζητώντας μια θέση βολική.
Ρίζες και πέτρες τρυπούν την πλάτη και τα πλευρά. …
Καημένο ξυπνητήρι
πολύτιμε υποτακτικέ μου
το δεξί το χέρι …
Σηκώθηκα κάποια στιγμή από το κρεβάτι, όχι πρωί βέβαια, ντύθηκα όπως πάντα και αποφάσισα να μην πιω καφέ. Ούτε πλύθηκα, αλλά σαφώς κατούρησα. Είχα τα μαλλιά μου ανάκατα και τις χαρακιές από το…
τα πυροτεχνήματα
που διασπούν τη νυχτερινή πύκνωση
και φωτίζουνε την καθαρότητα του δρόμου …
[ακατοίκητο]
{Στο κουδούνι του σπιτιού μου
δε γράφει όνομα …
