Το πιο πρόσφατο
Σάρα-Κατερίνα Παπαδάκη | Και να που τελικά έγινε επανάσταση
Νοιώθω να πνίγομαι, να θέλω να φωνάξω, μα από τα χείλη μου δεν καταφέρνει να βγει κανένας ήχος.
Διαβάστε →Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Αντώνης Τσόκος
Δημιουργός
Αντώνης Τσόκος
Όλα τα άρθρα
Σελίδα 1 από 1Νικόλας Περδικάρης | Διαμάντια στα μάτια του
Έχεις δει ποτέ τις μανάδες που στέκονται πίσω από τις κουρτίνες ν’ αποχαιρετίσουν τα παιδιά τους καθώς φεύγουν για δουλειά; Έχεις δει ποτέ αυτούς τους γιους και τις κόρες που σκύβουν διασχίζοντας με…
Αντώνης Τσόκος | Κανείς δεν ξέρει να κοιτά τα μάτια σου
Ερωτεύτηκε το είδωλο της κοπέλας στο τζάμι του βαγονιού. Η ίδια, του ήταν εντελώς αδιάφορη. Το κινούμενο γυαλί κρατά την ουσία του ανθρώπινου σώματος. Άγχος και ιδρώτας βαραίνουν αποκλειστικά τον…
Κωνσταντίνος Γαλάνης | Κρίνοι της κρίσης
Οι κρίνοι κρέμονται επικίνδυνα απ’ το βάζο για να σημάνουν την προειδοποίηση του ερχομού Του. Τη στιγμή εκείνη που το νερό απορροφηθεί απ’ τις ρίζες και τα φύλλα μυρίσουν οξυγόνο, κάφτρες τσιγάρων θα…
Νικόλας Περδικάρης | Τατού
Καταχωνιασμένο στη μνήμη μου ένα σκαρίφημα της παιδικής μου ηλικίας. Παιδική ηλικία δεν υπάρχει, θα έλεγα. Μονάχα μικροί άνθρωποι μέσα στο χρόνο, ανυπεράσπιστοι. Γι’ αυτό και το δείγμα σχεδίου σαν…
Χρήστος Ζάχος | Μια άλλη μέρα
Σηκώθηκα κάποια στιγμή από το κρεβάτι, όχι πρωί βέβαια, ντύθηκα όπως πάντα και αποφάσισα να μην πιω καφέ. Ούτε πλύθηκα, αλλά σαφώς κατούρησα. Είχα τα μαλλιά μου ανάκατα και τις χαρακιές από το…
Νικόλας Περδικάρης | Ο βατήρας
Δύο μπουκάλες ξέχειλες, ζεστές σα φρατζόλες, θερμαίνονται κάτω από ένα λαμπερό ήλιο. Η κυρία Φλιξ κατάγεται από το Νότο. Δεν έχει φόβο μήπως λιώσει, γι’ αυτό άλλωστε την λένε και πυροφάγο. Φοράει…
Αντώνης Τσόκος | Ο Φιντέλ διαβάζει τους «New York Times»
ΚΤΕΛ άγονης γραμμής. Χώρος υπομονής. Τρίτο τραπεζάκι δεξιά. Απέναντι από το κόκκινο ψυγείο με τα ανθρακούχα αναψυκτικά. Ο Φιντέλ διαβάζει προσεκτικά τους New York Times. Η εφημερίδα του, παρά το…
Αικατερίνη Τεμπέλη | Oaxaca
Αχ εσύ, Kerouac με τους δρόμους σου… Εσύ, ο Paco Ignasio, ο Marcos και μερικοί ακόμα. Στοιχειά μου αιώνια, πόσες σπονδές μ’ αγνή τεκίλα; Πλωτίνε, πόσες; Διάπυρη περνάω στις βουβές σας παραισθήσεις.…
