Άλλος ένας πόλεμος κι ας μην τελείωσε ο άλλος.
Η Γη πάντοτε καίγεται,
παντού μικρές και μεγάλες της φωτιάς οι εστίες.
Τι σε νοιάζει; Προς το παρόν είσαι εκτός.
Ζεις, όπως ζεις με συσσίτιο ή μισθό.
Αλλού η φωτιά, είσαι ζωντανός!
Οι μικρές χαρές έχουν αξία,
χαίρου τώρα, που έχεις ευκαιρία!
Αύριο, ποιος ξέρει, εσύ θα ‘σαι η εστία.
Τι να την κάνω τέτοια ζωή, μοναχικό κομμάτι.
Απαίδευτοι κυριαρχούν χωρίς ευαισθησία,
εγκληματίες, δολοφόνοι της ζωής εχθροί,
κλέφτες που δεν χορταίνουν
και κυβερνώντες που στην χλιδή ξεχνιόνται.
Τα πλήθη, θρησκειών και ψευδό-ιδεολογιών, αλλοπρόσαλλα
Πλήθη, λεία για κάθε λογής εξουσία.
Πλήθη, χωρίς καμιά δύναμη να τα ενώνει,
έρμαια σε κάθε μπαμ μπουμ, που τα σκοτώνει.
_
γράφει η Νατάσα Λουκά
0 Σχόλια