Έρμαια στο μπαμ μπουμ

Άλλος ένας πόλεμος κι ας μην τελείωσε ο άλλος.

Η Γη πάντοτε καίγεται, 

παντού μικρές και μεγάλες της φωτιάς οι εστίες.

Τι σε νοιάζει; Προς το παρόν είσαι εκτός. 

Ζεις, όπως ζεις με συσσίτιο ή μισθό. 

Αλλού η φωτιά, είσαι ζωντανός!

Οι μικρές χαρές έχουν αξία, 

χαίρου τώρα, που έχεις ευκαιρία!

Αύριο, ποιος ξέρει, εσύ θα ‘σαι η εστία.

Τι να την κάνω τέτοια ζωή, μοναχικό κομμάτι.

Απαίδευτοι κυριαρχούν χωρίς ευαισθησία, 

εγκληματίες, δολοφόνοι της ζωής εχθροί, 

κλέφτες που δεν χορταίνουν

και κυβερνώντες που στην χλιδή ξεχνιόνται.

Τα πλήθη, θρησκειών και ψευδό-ιδεολογιών, αλλοπρόσαλλα 

Πλήθη, λεία για κάθε λογής εξουσία.

Πλήθη, χωρίς καμιά δύναμη να τα ενώνει,

έρμαια σε κάθε μπαμ μπουμ, που τα σκοτώνει.

γράφει η Νατάσα Λουκά