Βάψε πολύχρωμα τα φτερά 

Όσων πιστεύουν

Ότι ζεις

Και μνημόνευσε με ειρωνεία

Αλλά και κατανόηση και θαλπωρή 

Όλους τους άλλους 

Να μην ξέρεις

Πότε δύει ο ήλιος

Είναι η πραγματική ανατροπή;

Κρύψε καλά τα οστά

Όλων των ζώων 

Που βρίσκουν καταφύγιο 

Στα πιο σημαντικά σου όνειρα

Κανείς να μην έρθει μαζί τους

Σε επαφή 

Πλησίασε κάθε ζώο που συναντάς 

Δεν θα λείψεις ποτέ έτσι 

Από πουθενά 

Ζήσε μέσα στην ένταση και στην κάψα

Όχι της στιγμής 

Αλλά της σκέψης

Και ερωτεύσου το ξενέρωμα μετά 

Άγρια 

Άγγιξε με μεγάλη ένταση

Και αποφασιστικότητα

Όλες σχεδόν τις πληγές

Είτε από μακριά

Είτε από κοντά 

Και προσπάθησε να δεις

Τα αναρίθμητα εκτός που αφηγούνται 

Στάσου πίσω από το κρεβάτι 

Κάποιο κρεβάτι 

Και κοίτα ευθεία 

Για ώρα

Καταλαβαίνεις τι συμβαίνει

Με αυτή την πράξη;

Καταλαβαίνεις τι μπορεί να συμβεί

Με μια πράξη σαν αυτή;

Φύγε τώρα

Γιατί εδώ 

Είναι μεγάλο το σφάλμα

Και τρομάζεις;

Μείνε τώρα 

Γιατί εδώ 

Είναι μεγάλη η χαρά

Κι έχεις δεσμούς μαζί της

Να μην ξέρεις

Πότε δύει ο ήλιος

Είναι πράγματι

Η ουσιαστική ανατροπή.

_ 

γράφει ο Μιχάλης Κατσιγιάννης