14 Σχόλια

1. 

   Λένα Μαυρουδή Μούλιου στο 02/07/2016 σε 9:58 πμ

   Ένα ρέκβιεμ,ένας επιτάφιος θρήνος ίσως;Κάθε τι έχει την μουσική του …
   Ωραίο ΆΝΝΑ όπως και κάθε τι που σού υπαγορεύει να γράψεις η ωραία ψυχή σου.
   Μια ένσταση μόνο επίτρεψέ μου:Από ένα ”ξεχαρβαλωμένο βιολί” όσο και βιρτουόζος να είσαι μουσική ”εξαίσια” δεν βγαίνει,(μόνο ποιητική αδεία).
   Καλόσου Σ/Κ.

   Απάντηση
   • 

     Άννα Ρουμελιωτη στο 02/07/2016 σε 7:27 μμ

     Πράγματι Λενα μόνο ποιητική αδεία έκανε τη μουσική εξαίσια! Σε ευχαριστώ πολύ. Καλό Σαββατοκύριακο!!

     Απάντηση
2. 

   Βάσω Καρλή στο 02/07/2016 σε 10:16 πμ

   Καλή σου μέρα Άννα. Πολλές φορές ο θάνατος είναι λύτρωση. Γιατί όχι λοιπόν να μη συντροφεύεται από μια ωραία μελωδία και λίγο χρώμα;; Πάρα πολύ όμορφα αποτυπωμένο!!!

   Απάντηση
   • 

     Άννα Ρουμελιωτη στο 02/07/2016 σε 7:29 μμ

     Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Βασω!!!

     Απάντηση
3. 

   Παναγιώτης Σκοπετέας στο 02/07/2016 σε 12:28 μμ

   Θάνατος … η ομορφότερη πόρτα που οδηγεί στη ζωή !

   Πολύ όμορφοι στίχοι Άννα !

   Καλό ΣΚ !

   Απάντηση
   • 

     Άννα Ρουμελιωτη στο 02/07/2016 σε 7:31 μμ

     Παναγιωτη να είσαι καλά σε ευχαριστώ πολύ.Καλο Σαββατοκύριακο και σε εσένα!

     Απάντηση
4. 

   Αθηνά Μαραβέγια στο 02/07/2016 σε 12:28 μμ

   Καλημέρα, Άννα και πολύ μου άρεσε!!! Άλλωστε το έχω κάνει πράξη κι έχω αφήσει “εντολή” να με πανε κι εμένα με μουσική!!!
   Καλό μας Σαββατοκύριακο!!!!!!!!!!!!!

   Απάντηση
   • 

     Άννα Ρουμελιωτη στο 02/07/2016 σε 7:32 μμ

     Μουσική παντού και πάντα Αθηνα μου!Να είσαι καλά .

     Απάντηση
5. 

   Έλενα Σαλιγκάρα στο 02/07/2016 σε 12:55 μμ

   Ακόμη και οι άσχημες στιγμές δικαιούνται μουσική υπόκρουση!
   Πολύ συναισθηματικό. Καλησπέρα Άννα!

   Απάντηση
   • 

     Άννα Ρουμελιωτη στο 02/07/2016 σε 7:35 μμ

     Βέβαια Ελενα μου και τότε είναι που ή μουσική επιδρά πάνω μας παρηγορητικα.Καλο βράδυ!!

     Απάντηση
6. 

   Πλοκαμάκη Χρυσούλα στο 02/07/2016 σε 2:17 μμ

   Κι επειδή ο άνθρωπος πρώτα έμαθε να τραγουδά και μετά να μιλάει ΔΙΚΑΙΩΣ η μουσική πρέπει να συνοδεύει τον άνθρωπο στην τελευταία του πορεία στο πλακόστρωτο της προσωρινής του κατοικίας εδώ, στον γεμάτο κραυγές κόσμο μας!
   ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!!!

   Απάντηση
   • 

     Άννα Ρουμελιωτη στο 02/07/2016 σε 7:36 μμ

     Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κυρία Χρυσουλα!!!

     Απάντηση
7. 

   Σοφία Ντούπη στο 02/07/2016 σε 5:42 μμ

   Ο Θάνατος είναι η τελευταία σκηνή στο έργο της ζωή, της ζωής μας!!! Αν η μουσική έχει χώρο και δύναμη σε όλα όσα κάνουμε σ΄αυτή τη ζωή γιατί να μην έχει και στο κλείσιμο της; Ίσως θα έπρεπε να μας συνοδεύει ένα από τα αγαπημένα μας κομμάτια ή κάτι άξιο της πορείας μας!!!!!!! Έτσι για το δίκαιο του πράγματος!!!!!!! Πολύ δυνατό το θέμα σου Άννα μου όπως επίσης και ο τρόπος που το προσέγγισες!!!!!!!

   Απάντηση
8. 

   Άννα Ρουμελιωτη στο 02/07/2016 σε 7:38 μμ

   Ναι Σοφία μου να συνοδεύει τον θάνατό μας τι αγαπημένο μας μουσικό κομμάτι γιατί όχι;;; Σε ευχαριστώ τόσο πολύ!!!

   Απάντηση