Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Ω διχόνοια κατατρέχεις
των Ελλήνων τις ψυχές
τόσο πια που δεν αντέχεις
τις πληγές τις ανοιχτές
Τόσο αίμα, τόσο δάκρυ
όπου εχύθηκε στην γης
πέρα ως πέρα, άκρη ως άκρη
κλαίουσα στέκει η πατρίς
Κι έπειτα από τόσο θρήνο
κι από τέτοιον οδυρμό
την γεννήτρα γη αφήνω
τυλιγμένη στον θυμό
Τέτοιο μίσος, προδοσία
οφθαλμόν αντί οφθαλμού
είν’ η μόνη περιουσία
του τρανού αυτού λαού
_
γράφει ο Νικηφόρος Βυζαντινός
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/uyVEKe24M-w?si=q0HSN6lXakac-iIZΚαθημερινή https://youtu.be/W4wsuc8GisU?si=uZpRUcVYyFBdAbO0 https://youtu.be/jkYTCA9gPpc?si=Uut8Rp3MtjSfj88p Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα...
Το πρόβλημα Σκύβω σε αυτό Και ακούω Εσύ; Άλλα τώρα Πάμε. Ανασαίνω μεγάλη νιότη Εγώ Τόσο μεγάλη! Ανασαίνω μεγάλη δίψα Εγώ Τόσο μεγάλη! Overdose ευδαιμονικής συνθήκης Είναι οι κατασκευές Μέσα στις οποίες βρίσκομαι Και υπάρχω. Σύγκρουση Με την όποια παράδοση Ρήξη...
Ελευθερία είναι το βλέμμα που δεν χορταίνει να απομακρύνεται. Ελευθερία είναι ο άνεμος ανάμεσα στα δάχτυλα, που τα υποδουλώνει να κάνουν πίσω. Ελευθερία είναι η πλατωνική αναρρίχηση πάνω στον γαλάζιο ουρανό. Ελευθερία είναι ένα αστραφτερό χαμόγελο, που...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Ελευθερία είναι το βλέμμα που δεν χορταίνει να απομακρύνεται. Ελευθερία είναι ο άνεμος ανάμεσα στα δάχτυλα, που τα υποδουλώνει να κάνουν πίσω. Ελευθερία είναι η πλατωνική αναρρίχηση πάνω στον γαλάζιο ουρανό. Ελευθερία είναι ένα αστραφτερό χαμόγελο, που...
Σήμερα,δεν φοβάμαι όπως φοβόμουν. Όχι τους ανθρώπους.Την κρίση τους φοβόμουν.Εκείνο το αόρατο μέτρομε το οποίο με ζύγιζανκάθε φορά που περνούσααπό μπροστά τους. Λίγος.Πολύς.Σωστός.Λάθος.Αρκετός για κάποιους,ποτέ αρκετός για μένα. Κι εγώ,πιστός στο δικαστήριο,έμπαινα...
Λέμε Δεν ξέρω πώς έφτασα Στους συνειρμούς αυτούς Ενσωματώθηκα στους χρόνους τους; Ε; Άγγιξα το μένος ή τη θαλπωρή τους; Ε; Οι δρόμοι Με τα αυτοκίνητα Και τους πεζούς Μετασχηματισμός είναι; Ε; Ναι. Και οι θάλασσες Με τα βότσαλα Και τα βουνά Με τα δέντρα Τι είναι;...
Εγω το εισπραττω σαν “εθνικο ποιημα” και γι αυτο το επικροτω, Όχι αλλα δακρυα.
Σαν να μην εχει αλλαξει τιποτα τοσα χρονια …. διχονοια, «γιατι εσυ κι οχι εγω;» ….. Επικροτω με τη σειρα μου!!!
“Τέτοιο μίσος, προδοσία
οφθαλμόν αντί οφθαλμού
είν’ η μόνη περιουσία
του τρανού αυτού λαού”
Εξαιρετικό Νικηφόρε!!!
Μέσα σε λίγους στίχους περιέγραψες
όλη την αθλιότητα, όλη τη στάχτη που
ανθίζει πλέον στη γη κι όλα τα κουρελιασμένα
όνειρα που εκτρέφονται ίσως από ψίχουλα
ελπίδας και προσμονής.
Κυρίες, κύριοι.
Συνέλληνες
Εάν δεν αυτοκριθούμε, θα καταστραφούμε. Θα σας αναμένω και στην παρουσίαση της εν λόγω συλλογής καταρχάς στην Αθήνα. Το βιβλίο αυτό θα το ταξιδέψω σε όλη την χώρα Θεού θέλοντος, για οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί μου παρακαλώ χρησιμοποιήσατε το εμαίλ [email protected]
Ευχαριστώ, καλήν δύναμη.