14.10.2014

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Ποίηση είναι η εμμονή ενός αυτόχειρα

να κόψει τον καρπό του

χωρίς να χαλάσει την όψη του χεριού του.

Ποίηση είναι η πάλη να καταλάβεις

αν δυο λέξεις ομοφωνούν πως καταλήγουν

σε μια παύση.

Ποίηση είναι να ξοδεύεις ανάσες

από χρόνο πιστωμένο, για να πείσεις τον χρόνο

να σταματήσει τον υπολογισμό της άμμου.

Ποίηση είναι να επιμένεις να χαμογελάς

ζυμώνοντας τους πιο ιδανικούς ήχους για μοιρολόγι.

Ποίηση είναι να αγαπάς

δυο γερά χνάρια σου

πάνω σε ένα λευκό φύλλο,

πιο πολύ από τις πιο εύοσμες δάφνες

που κορνιζάρεις στο συρτάρι.

Ποίηση είναι να παλεύεις

όλη σου τη ζωή να σμιλέψεις

μιας πρότασης ακριβής το σχήμα

για να τη μιλούν,

όταν εσύ δε θα ‘χεις σάρκα

να κεντήσει άλλο στη γη

καινούριο βήμα

ή να νιώσει τον παφλασμό των χειλιών τους

στη δική σου ρίμα.

 

_

γράφει ο Τάσος Μιχαηλίδης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 7 – 8 Νοεμβρίου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 7 – 8 Νοεμβρίου 2026

Real News https://youtu.be/GJ7IWGAGsCoΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...

Νέα Τάξη Αταξίας — Manual Χρήσης Πολίτη 2.0

Νέα Τάξη Αταξίας — Manual Χρήσης Πολίτη 2.0

Κατέρρευσε η σκαλωσιά του παλιού χωρίς ήχο ειδοποίησης.   Είπαν: Νέα Τάξη. Και τύλιξαν το χάος σε συσκευασία premium με εγγύηση συμβατότητας.   Κάμερες υψηλής ευκρίνειας καταγράφουν την πτώση μας σε αργή κίνηση.   Στρώθηκε ο κόσμος με πλακάκια...

Ένας μικρός, κόκκινος αναπτήρας

Ένας μικρός, κόκκινος αναπτήρας

Ένας μικρός, κόκκινος αναπτήρας πάνω στο χαμηλό τραπεζάκι του καθιστικού. Τον ξέχασες στο σπίτι μου, θυμάμαι, εκείνο το βράδυ που έβρεχε. Οι άνθρωποι πρέπει να δίνουν χώρο ο ένας στον άλλο, είπες, θυμάμαι. Χώρο και χρόνο κι ανάσες. Κι έφυγες βιαστικά, θυμάμαι.  ...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ένας μικρός, κόκκινος αναπτήρας

Ένας μικρός, κόκκινος αναπτήρας

Ένας μικρός, κόκκινος αναπτήρας πάνω στο χαμηλό τραπεζάκι του καθιστικού. Τον ξέχασες στο σπίτι μου, θυμάμαι, εκείνο το βράδυ που έβρεχε. Οι άνθρωποι πρέπει να δίνουν χώρο ο ένας στον άλλο, είπες, θυμάμαι. Χώρο και χρόνο κι ανάσες. Κι έφυγες βιαστικά, θυμάμαι.  ...

Έρωτας κι αστέρια

Έρωτας κι αστέρια

Όταν πρέπει να μείνω εκεί, όπου είμαι εσύ είσαι που με πας στο μεθυστικό αλλού και μοιάζεις στα μάτια μου γλυκέ κρίνε άσπρος, αγνός σαν τα σύννεφα τ’ ουρανού.   Μα δεν είσαι κρίνος, δεν έχω δει κρίνο αλλά χάρη σ’ εσένα κοιτάζω τον ουρανό. Της πνευματικής μου...

Δίψα

Δίψα

Νερό, άφθονο, ζωντανό Τους ανθρώπους ανασταίνει, εκείνους που κείτονται στο έδαφος, που αποζητούν ένα θαύμα να τους βρει, το ελιξίριο της πληρότητας για τη μέρα   Διψάω...   Τρέχει η βρύση, έρημος Προσπάθεια   Στο διπλανό πηγάδι, στέρεψε Περισσότερη...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. MT

    “…να κόψει τον καρπό του
    χωρίς να χαλάσει την όψη του χεριού του…”

    αυτό είναι ποίηση!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *