Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Μόνος περπατώ στο μονοπάτι της αλήθειας.
Τ’ αγκάθια -γύρω μου- καρφώνουν τον Ήλιο
που κρατούσα σαν φυλακτό.
Γρήγορα οι βροχοποιοί εξορίστηκαν
απ’ τους βαρβάρους.
Έμεινε ορφανό το μέλλον μας,
ξερό, δίχως νερό κι αγάπη.
Ανηφορικός ο δρόμος της αρετής
κι η θλίψη καρτερεί καλά κρυμμένη
στα σκαλοπάτια τ’ Ουρανού.
Δίπλα μου, άνθρωποι αισχροί
βυσσοδομούν, δίχως ντροπή.
Μα, προχωρώ, κουβαλώντας
το πληγωμένο φως, μέχρι το τέλος.
Μέχρι την Ανάσταση…
_
γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/_uvlYw5osZ8Καθημερινή https://youtu.be/naKh5E1VGt0?si=KoXJCsRy6Jo99HO7 https://youtu.be/wu7Kh7pyJFM Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των...
Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...
Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...
Μοναχικός φαντάζει αυτός ο δρόμος…μα δίνει την ελπίδα για μιαν Ανάσταση που καρτερούμε όλοι μας…