«Ξέρεις γιατί δε σε αφήνουν να έρθεις στο πάρτι;»

«Γιατί;»

«Γιατί δεν είσαι δικό τους παιδί! Αλήθεια σου λέω, άκουσα τη μαμά μου να το λέει, είπε ότι σε πήραν από τους γύφτους! Είσαι λέει μπάσταρδο…»

Η Σούλα Παπαλάμπρου έχει γράψει ένα δύσκολο, από την οπτική του ψυχικού σθένους που τα ζητήματα αυτά μοιραία απαιτούν, βιβλίο, για το οποίο δεν είναι πολύ εύκολο να γράψει κάποιος που δεν έχει αντίστοιχα βιώματα. Ένα βιωματικό λογοτεχνικό διαμάντι που περιγράφει και μπαίνει βαθιά μέσα στα συναισθήματα το ψυχικού κόσμου ενός παιδιού, ή καλύτερα, ενός ανθρώπου που συνειδητοποιεί πως οι γονείς του δεν είναι οι βιολογικοί του γονείς.

Τρία παιδιά γεννήθηκαν, τρία κορίτσια, και δόθηκαν σε τρεις οικογένειες για να τα μεγαλώσουν. Μαζί με τη χαρά και την αγάπη, φώλιασε μέσα σ’ αυτά τα σπίτια και το μυστικό το οποίο με τη σειρά του έφερε το φόβο της γνώσης. Με την πολύ καλή πένα της συγγραφέως, γίνονται αναδρομές στο παρελθόν και ο αναγνώστης μαθαίνει την ιστορία των κοριτσιών. Αρχίζει η αναζήτηση της αλήθειας μέσα από μια αφήγηση με έντονα και βαθιά ψυχογραφικά στοιχεία που σε μερικά σημεία συγκλονίζουν. Ένα βιβλίο με τη θεματολογία αυτού του είδους, πέρα από τη λογοτεχνική του αξία αλλά και την ιστορία/μυθοπλασία θα πρέπει να εκτιμηθεί και ως προς το αντικείμενο που πραγματεύεται και το οποίο η κυρία Παπαλάμπρου το έχει αναδείξει ανάγλυφα – με την κυριολεκτική έννοια του όρου. Με τρόπο εξαιρετικά δοσμένο γίνεται η εξέλιξη της ιστορίας, η οποία είναι εμφανές πως είναι βγαλμένη μέσα από την ψυχή της συγγραφέως, και ο αναγνώστης πραγματικά θα μαγνητιστεί από την ανάγνωση του εν λόγω βιβλίου. Είναι ένα βιβλίο της ΑΝΕΜΟΣ εκδοτική που αξίζει το χρόνο τον οποίο θα του αφιερώσει κανείς!