Πώς αγκαλιάζουμε έναν σκαντζόχοιρο, της Γιάνα Μπάουερ

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Ένας χαριτωμένος σκαντζόχοιρος, αναζητά απεγνωσμένα μια αγκαλιά! Τα αγκάθια του όμως, του στερούν αυτή τη χαρά που όλοι μας έχουμε νιώσει και φυσικά όλοι μας έχουμε ανάγκη.

Ο καημένος, αρχίζει να πλησιάζει ζώα, αλλά αυτά σκαρφίζονται χίλιες δυο δικαιολογίες για να τον αποφύγουν.

 

Γιατί;

Μα γιατί άλλο;

Ποιος θέλει να τρυπηθεί από τα αγκάθια του;

Κανείς…

 

Ο ελέφαντας και η αρκούδα τον απέφυγαν γρήγορα, αλλά ο Πιπ που φορούσε στολή αλεπούς, μη με ρωτάτε γιατί, είχε προφανώς τους λόγους του, του έδωσε τον πραγματικό λόγο για τον οποίο όλοι τον απέφευγαν.

Και ενώ ο καημενούλης ο σκαντζόχοιρος ήταν στενοχωρημένος, ο Πιπ σκαρφίστηκε ένα κόλπο για να βρει κάποιον θαρραλέο και να αγκαλιάσει τον φίλο του. Σε αυτό το σημείο, κάνει την εμφάνισή της η χελώνα που τελικά ούτε και εκείνη δέχεται να αγκαλιάσει τον σκαντζόχοιρο.

Ο Πιπ όμως δεν τα παρατάει. Αποφάσισε να φτιάξει μια μηχανή αγκαλιάς που να μπορούν δυο ξύλινα χέρια να αγκαλιάσουν κάποιον, μα η αγκαλιά της μηχανής δεν είναι αληθινή, με αποτέλεσμα ο σκαντζόχοιρος της ιστορίας μας, να γίνει ακόμη περισσότερο λυπημένος.

Τελικά, η λύση ήρθε ξαφνικά εκεί που κανένας δεν το περίμενε, η αγκαλιά δόθηκε απρόσμενα, ο σκαντζόχοιρος ένιωσε χρήσιμος και ευτυχισμένος, ο Πιπ ικανοποιημένος αν και τα σχέδια του κάπου χάλασαν και όλα τα ζώα ήταν πρόθυμα για μια αγκαλιά.

Όλα μπορούν να αλλάξουν και μια μικρή κίνηση να οδηγήσει στα αναμενόμενα αποτελέσματα, χωρίς κόπο, μα με τον κατάλληλο τρόπο.

Ένα όμορφο και τρυφερό παραμύθι, με συναισθηματική χροιά, για μικρούς και μεγάλους, ικανό μα μας θυμίσει ότι η αγκαλιά έχει αξία όταν συνοδεύεται από συναισθήματα, όταν δεν περιέχει εγωισμούς και φυσικά, όταν γίνεται από καρδιάς.

Χαρείτε τις αγκαλιές που σας προσφέρουν, χαρίστε απλόχερα μια αγκαλιά στους ανθρώπους που αγαπάτε και εκτιμάτε και μοιραστείτε την ευεργετική της δράση!!!

 

Η Γιάνα Μπάουερ (Jana Bauer, 1975, Λιουμπλιάνα) είναι διάσημη συγγραφέας παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας στη Σλοβενία. Το πρώτο της βιβλίο The Witch Vanisher προτάθηκε για το Βραβείο Večernica (2003) και εκδόθηκε στις ΗΠΑ. Ακολούθησε μια σειρά βιβλίων με ήρωες μικρούς ντετέκτιβ. Το βιβλίο της Scary Fairy in Wicked Wood (2011) είναι το πιο δημοφιλές, έχει μεταφραστεί σε 17 γλώσσες, έχει λάβει το βραβείο Golden Pear και ήταν υποψήφιο για τα βραβεία Večernica και Desetnica.

Έχει τιμηθεί επίσης με το βραβείο IBBY στη Λιθουανία και με το πρώτο βραβείο στο διεθνές λογοτεχνικό φεστιβάλ της Βόρειας Μακεδονίας. Το 2020, έλαβε το βραβείο Desetnica από την Ένωση Σλοβένων Συγγραφέων για το βιβλίο της Ding Dong Stories. Το τελευταίο της βιβλίο Πώς αγκαλιάζουμε έναν σκαντζόχοιρο; απέσπασε το Βραβείο Kristina Brenkova 2022, ως το καλύτερο σλοβενικό εικονογραφημένο βιβλίο της χρονιάς.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν, την εικονογράφηση επιμελήθηκε ο Πέτερ Σκερλ και αξίζει να αναφέρουμε ότι η ιστορία τιμήθηκε με το Kristina Brenkowa Award 2022, ως το καλύτερο σλοβένικο εικονογραφημένο βιβλίο της χρονιάς.

 

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 08 – 09 Αυγούστου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 08 – 09 Αυγούστου 2026

Real News https://youtu.be/rQDV1ZjJbhY?si=_nv8UVHGjcAIl4F2Καθημερινή https://youtu.be/FZdzFbN8bwY https://youtu.be/OY4IHf9rIVk Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων...

Απλώς ένα χρώμα, της Ana Sanfelippo

Απλώς ένα χρώμα, της Ana Sanfelippo

γράφει ο Πάνος Τουρλής Ο Ραμόν βάζει τη ροζ μπλούζα της αδελφής του και αρχίζει με την καλύτερή του φίλη να ψάχνουν το ροζ παντού γύρω τους: στα γουρούνια, στα φλαμίνγκο, στη φύση, οπότε και διαπιστώνουν ότι αυτό το χρώμα είναι το αγαπημένο της, στο λεξιλόγιό...

Το μικρό ευχαριστώ, της Δανάης Δάσκα

Το μικρό ευχαριστώ, της Δανάης Δάσκα

γράφει ο Πάνος Τουρλής Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένα μικρό Ευχαριστώ στο στόμα του Άλεξ μαζί με το μεγάλο Όχι, το τεράστιο Θέλω, το θεόρατο Μπορώ και το αόρατο Γιατί. Το Θέλω βρίσκει την τροφή του στην παιδική χαρά, στη βιτρίνα με τα γλυκά και μεγαλώνει πάρα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *