1.
Δεν περίμενα ότι θα μπορούσα να γδάρω το θηρίο•
κι όμως, βούτηξα τα χέρια μου στο αίμα του
και ζωγράφισα με αυτό το ίδιο μου το πρόσωπο.
Δοξασίες παγανιστικές, ένστικτα αρχαϊκά, θυμίσεις προϊστορικές.
1.2
Η ώρα δώδεκα.
Οι τρίχες ξεπηδούν από το ωριμασμένο στήθος μου
—και όχι μόνο.
Κοιμάμαι χωρίς πιτζάμες, με ένα σώβρακο μονάχα.
Εσύ δε θυμάμαι…
Πάντα έλεγα πως δεν έχουν σημασία τα ρούχα·
αυτά βγαίνουν πρώτα.
Η ώρα δώδεκα,
και ’γώ πετάω τα στρωσίδια από πάνω μου.
Εμείς μιλάμε και χοροπηδάμε και παίζουμε·
καρφωθήκαμε όμως πως ξύπνιοι ήμασταν
—δεν έπρεπε, μας είχαν ήδη βάλει για ύπνο—.
Και να σου η μαμά, βάζει τις φωνές, λέει πως έχουμε σχολείο αύριο.
Και να σου ο μπαμπάς, βάζει τις φωνές, λέει ότι δεν κάνει να κοιμάστε μαζί.
1.3
Μαρτυρικές λέξεις, σκλάβες συλλαβές.
Το αίσθημα πώς να βάλω σε λόγια;
_
γράφει ο Αργύρης Λάκκας
0 Σχόλια