Προσκάλεσες τον θάνατο και κλείδωσες τις πόρτες
Ανείπωτες προθέσεις
Ο δυστυχής σου κτήτορας ανάσες σου χαρίζει
Μα εσύ δεν θα μπορέσεις
Ωχρό το πρόσωπό σου και μελανά τα χείλη
Σπαράζουν να μιλήσουν
Τα μάτια αλήθειες βλέπουνε μα να τις μοιραστούν
ποτέ δε θα θελήσουν

Καλός ο κανακάρης σου
Άξιος, προκομένος
Της μήτρας ο νοικάρης σου
Της μοίρας κυνηγός
Κατήντησε ένα θήραμα
αυτοπαγιδευμένος
Εικόνισμα σα μίασμα
να κείτεται νεκρός

Κάποιος που αιμορραγεί
και πολεμάει, προσπαθεί
μη γίνει θύμα στη σφαγή
Μα αυτός που θέλει να ζήσει, θα χαθεί
Κάποια ανυπομονεί
να μην την έβρει το πρωί
ειρωνεία τραγική
όποιος τον θάνατο ζητά δεν θα τον βρει

Τα όνειρά σου πια, τροφή για τα τελώνια
Γελάνε και χλευάζουν
Προσευχές επίγειες και άθεοι παπάδες
την μοίρα δεν αλλάζουν
Το τελευταίο στοίχημα μακάρι να κερδίσεις
στη ρώσικη ρουλέττα
Μα αν δεις πως χάνεις πάρε κρυφά τα ζάρια,
πείραξέ τα.

–

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου