Το πιο πρόσφατο
Το Τώρα
Την επομένη της πανσελήνου
είδα την αύρα του φεγγαριού
και αντιλήφθηκα την θέση του ήλιου
με μια ακτίνα προς το κέντρο του Νου. …
Αρχική › Δημιουργοί › Β › Δώρα Βαξεβανοπούλου
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Την επομένη της πανσελήνου
είδα την αύρα του φεγγαριού
και αντιλήφθηκα την θέση του ήλιου
με μια ακτίνα προς το κέντρο του Νου. …
Μέχρι κι ο καιρός με αντικατροπτίζει. Τα σύννεφαν λεν' ιστορίες, στων ονείρων τα πνευμόνια οξυγόνο, μια ομάδα νοητών πλάσματων ο οδηγός μου Μια ανησυχία νίωθω ότι αισθάνονται πως δεν είμαι ο…
Κι έτσι ξεχειλίζει η σκέψη
σαν αέρας με ανεμώνες
Σαν αυτόν που σε έφερε εμπρός μου …
Το ένστικτό μου είναι η πυξίδα
με Αρμονία για τον Βορρά
και μία ιδιοσυγκρασία …
Είναι όλο δικό σου
Πρόβλημα ανύπαρκτο
Η τρέλα σε περίπατο …
Είσαι Άστρο αυγής
μίας νέας αρχής
σαν σενάριο παράλληλου κόσμου …
Κλέφτης χρωμάτων Ψυχών, σωμάτων Αφήνει αύρα σε χρώμα γαλάζιο Δάκρυα σιωπής Μιας ενοχής Τον ουρανό δεν τον αλλάζω Κάποιοι παλεύουν Λευκό γυρεύουν Σαν ήρωες παραμυθιών Μα οι χροιές όλες σβήνουν την…
Ψευδαίσθηση ερωτευμένη
Δημιούργημα του νου μου
Σύνδεση ευθυγραμμισμένη …
Σκλάβοι ορμονών μέσα σ' ένα ντελίριο μιας παράδοξης ψυχικής κατάστασης ισορροπίας εντός της υπερβολής. Παρανοϊκή έλξη που σε ηλεκτρίζει... Μήπως ξέφυγα από της πραγματικότητας τα όρια; Καθώς η έννοια…
Μη λες σ' αγαπώ
Δεν έχει υπόσταση
Εκτός αν τρέχουν δάκρυα …
Ανοίξανε οι ουρανοί, σε είδα να κατεβαίνεις
Φορούσες ανεμίζοντα μετάξια της σιωπής
Προσπάθεια αντίληψης του τι μου σημαίνεις …
συλλογικόεκδόσεις: τοβιβλίοσελίδες: 304ISBN: 978-618-82415-5-8
Φοβάμαι μια κατάρα…που μάλλον περιπλανιέται...
Μην την αφήσεις να μας βρει
Εν αρχή ην ο πόνος …
Σ' ένιωσα.
Ξάφνου.
Δονείται η καρδιά μου. …
Δεν αμφισβητώ
την αγάπη
Όλα τα αμφισβητώ …
Σου προσφέρω το είναι μου
μου δίνεις πίσω ενοχές
Παραμύθι που γίνεται …
Σκοτώνω αναμνήσεις
Μια πεμπτουσία φυγής
σαν ένστικτο της φύσης …
Σε αυτή την κοσμική φάρσα που κάποιοι λένε ότι τελειώνει,
κάποιοι ελπίζουν να τελειώσει
και άλλοι φροντίζουνε γι’ αυτό.. …
Το φιλί σου τρεμάμενο χέρι που μ' αγγίζει σε ό,τι απόκρυφο ζει Η ανάσα σου μοιάζει με αστέρι ομορφαίνει τη θέα απ' τη γη Μες στα μάτια σου αιώνας το σύμπαν με τις κόρες γυμνές στο κρεβάτι τα κομμάτια…
Ήρθες σαν τον άνεμο από το πουθενά
Μια μεταμόρφωση της γκρίζας μου της στάχτης
Πρότυπα του πώς πρέπει κανείς να αγαπά …