Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Ρωγμές γεμάτο
του χειμώνα το κορμί
στάζει νιφάδες,
χιόνι πέτρινο
της Μέδουσας ηχώ,
σ’ άστεγο χιονάνθρωπο
με πρόσωπο χλωμό.
Αποκλεισμένη απογοήτευση
ψάχνει να βρει
μια χαραμάδα
να τρυπώσει στα τρένα.
Όνειρα πνιγμένα
στη νικοτίνη
παρατηρούν άοκνα βαγόνια
με θόρυβο να αναχωρούν.
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/WU0a5O2eg-0Καθημερινή https://youtu.be/E-3Rkh0-rp4 Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε...
Τοπία ερήμου που καθηλώνουν την απεραντοσύνη του στοχασμού και προσγειώνονται στην έκθαμβη κοιλάδα της περίφρασης, ρωτούν. Καραβάνι η ανακάλυψη ενός περιπετειώδους ήλιου που φημίζεται για το δρόμο μιας μακρόχρονης όασης. Ανεπανάληπτο σούρουπο καλείς τον αιχμηρό ...
Ακούω για αποφοίτηση, για θρανία που αδειάζουν,για εξετάσεις και στιγμές που τώρα πια αλλάζουν.Όμως όταν αλλάζεις περιβάλλον, δεν σημαίνει πως ξεχνάς,ούτε πρέπει να σκοπεύεις όσα έζησες να προσπερνάς.Θα κρατήσεις επικοινωνία, δεν θα αποκοπείς,στο νέο μέρος που θα πας,...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Ακούω για αποφοίτηση, για θρανία που αδειάζουν,για εξετάσεις και στιγμές που τώρα πια αλλάζουν.Όμως όταν αλλάζεις περιβάλλον, δεν σημαίνει πως ξεχνάς,ούτε πρέπει να σκοπεύεις όσα έζησες να προσπερνάς.Θα κρατήσεις επικοινωνία, δεν θα αποκοπείς,στο νέο μέρος που θα πας,...
με σκοτώνεις σου ουρλιάζω καθώς βάζεις τα δύο σου χέρια γύρω απ' τον λαιμό μου μην σταματάς, σκέφτομαι κάνε το, κάνε το δίχως να χάνεται χρόνος πονάω ήδη, δεν με νοιάζει ο πόνος με νοιάζει να φύγω - γρήγορα με νοιάζει να το κάνεις σωστά για να ελευθερωθώ ...
Ο έρωτας δεν έρχεται με χάδι.Εισβάλλει — κεραυνός με επίκληση.Ξεγυμνώνει τα όνειρα από τα ρούχα της λογικής,χορεύει με το αγρίμι που τάιζες χρόνιαμε τη σάρκα της ηθικής.Στο μέτωπο της ψυχής, πυρετός ρουφάτο δηλητήριο της μοναξιάςκατευθείαν από το αίμα.Το «εγώ»...
Δήμο, η ποίησή σου είναι πολύ δυνατή. Λίγα λόγια πάντα, αιχμηρά μαχαίρια. Κάθε λέξη σε αυτό το ποίημα όπως και σε πολλά άλλα που έχω διαβάσει δικά σου αποτελεί ολόκληρο κεφάλαιο στην ψυχή…
Ξεχωρίζω προσωπικά την εικόνα με τις νιφάδες από το ταλαιπωρημένο κορμί του χειμώνα που τις πετρώνει ο ήχος της άσχημης Μέδουσας που κουβαλά την κατάρα….
Αποτύπωση μιας απογοητευτικής εποχής με ανθρώπους παραιτημένους…που βλέπουν τη ζωή τους να προχωρά βιαστικά χωρίς όνειρα…
Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, Μάχη μου… Πάντα με τον καλό το λόγο…
Αποκλεισμένη απογοήτευση
ψάχνει να βρει
μια χαραμάδα
να τρυπώσει στα τρένα.
Αγαπητέ Δήμο Χλωπισιούδη το ποίημα σας είναι πραγματικά δυνατό,
ιδιαίτερο, εξαιρετικό!! Το διάβασα τρεις φορές.
Ένας άνθρωπος που χαράζει την ανυπαρξία του.
Ένας άνθρωπός δίχως χρώμα, δίχως άρωμα…
Ένας άνθρωπος που ξέχασε σε κάποια στάση το πρόσωπο του.
Ένας άνθρωπος χυμένος στη γωνιά του δρόμου που ούτε να απογοητευθεί
δεν είναι σε θέση όπως εσείς αναφέρατε.
Καλή σας ημέρα!!!
Καλή σας μέρα, Ελένη μου, ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια…
Πράγματι η δυνατή γραφή σας Δήμο είναι συνταρακτική.Και γεννά έντονους προβληματισμούς!!!Την καλημέρα μου!
Σ’ ευχαριστώ, Άννα μου, με ενθαρρύνεις…
Εγώ πάλι στάθηκα σε εκείνη τη χαραμάδα που μετουσιώνει όλο το ποίημα σε δράση και παραίνεση! Μια μόνο
λέξη για να απογειώσει το “όλο”!!! Δωρικός λόγος!!!! Μπράβο Δήμο!!!
σ’ ευχαριστώ, Λίτσα μου…
“Όνειρα πνιγμένα
στη νικοτίνη
παρατηρούν άοκνα βαγόνια
με θόρυβο να αναχωρούν”
… κι εκείνα μένουν πίσω… προδομένα και παραιτημένα…
Πολύ δυνατό, Δήμο μου!
Σ’ ευχαριστώ πολύ, Βάσω μου…
Η ποίηση σου Δήμο θυμίζει βέλος που τινάζεται με ορμή από την τεντωμένη χορδή του τόξου. Οι δε εικόνες – συναισθήματα που δημιουργεί είναι πληγές στην ψυχή του αναγνώστη. Πληγές που έχουν ιαματικές ιδιότητες…
Σ’ ευχαριστώ, καλέ μου Χριστόφορε…
Δήμο είναι πολύ ζωντανός ο χιονάνθρωπός σου . Τόσο ζωντανός που θέλω να τον παρηγορήσω. Τον σκέφτομαι λοιπόν να λέει στον εαυτό του:
“έλα μην κλαις είναι όμορφο
η μέρα σου να λιώνει
μέσα σε ήχους της ζωής
και ας είναι από χιόνι”
Πολύ δυνατο….
Καλό βράδυ
Λία Ράμου
Χαίρομαι που σου άρεσε…