Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Σκυφτός ο ορίζοντας
το βλέμμα του ρίχνει
στων ανέμων τις θάλασσες.
Μετρώ το ελάχιστο φως,
της απουσίας το χάραγμα
στην πλάτη του βράχου.
Θαλασσινό πουλί μονάχο
στο πλέγμα του μόλου
περιπατητής στ’ απόβροχο
με δάκρυα που μούχρωσαν στ’ αγιάζι.
Και μεγαλώνουν τα βράδια
κάτω από του φεγγαριού
το κοίλο κάτοπτρο
εκεί που φωλιάζουν τα ηφαίστεια
και κοκκινίζει από μοναξιά η άνοιξη.
Σε κάποιο κομμάτι ουρανού
κατοικεί ένα γαλήνιο σύννεφο.
_
γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/poIQRlKFsqs?si=dw3B64qvnTyvmlQt Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε...
με σκοτώνεις σου ουρλιάζω καθώς βάζεις τα δύο σου χέρια γύρω απ' τον λαιμό μου μην σταματάς, σκέφτομαι κάνε το, κάνε το δίχως να χάνεται χρόνος πονάω ήδη, δεν με νοιάζει ο πόνος με νοιάζει να φύγω - γρήγορα με νοιάζει να το κάνεις σωστά για να ελευθερωθώ ...
Ο έρωτας δεν έρχεται με χάδι.Εισβάλλει — κεραυνός με επίκληση.Ξεγυμνώνει τα όνειρα από τα ρούχα της λογικής,χορεύει με το αγρίμι που τάιζες χρόνιαμε τη σάρκα της ηθικής.Στο μέτωπο της ψυχής, πυρετός ρουφάτο δηλητήριο της μοναξιάςκατευθείαν από το αίμα.Το «εγώ»...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Ο έρωτας δεν έρχεται με χάδι.Εισβάλλει — κεραυνός με επίκληση.Ξεγυμνώνει τα όνειρα από τα ρούχα της λογικής,χορεύει με το αγρίμι που τάιζες χρόνιαμε τη σάρκα της ηθικής.Στο μέτωπο της ψυχής, πυρετός ρουφάτο δηλητήριο της μοναξιάςκατευθείαν από το αίμα.Το «εγώ»...
Σαν δύο δέντρα που οι ρίζες τους μες στη σιωπή του χρόνου ανταμώνουν και μες τα βάθη της ψυχής στην ίδια αγάπη στεριώνουνΈτσι και εμείς, κι αν οι συνθήκες μας φυλάσσουν μακριά, έχουμε πάντα μια κρυφή ζεστή αγκαλιάΟι μέρες, οι βδομάδες, σαν άνεμοι περνούν και φέρνουν...
Ήλιος που δύειαίμα και φωτιά βάφουντον ορίζοντα Γράφω και σβήνωσκέψεις σκορπούν στ’ αγέριάνθη κερασιάς Άστρα δειλά ωςτη λήθη της χαραυγήςερωτεύονται _ γράφει ο Βασίλειος...
Γεμάτο όμορφες εικόνες και μια μαγεία έμπνευσης!
ΜΠΡΑΒΟ!!!
Ποσο ομορφοι στιχοι!!
…… κοκκινίζει από μοναξιά η άνοιξη.
…….Σε κάποιο κομμάτι ουρανού κατοικεί ένα γαλήνιο σύννεφο.
Υπέροχοι στίχοι Λίτσα… Η ποίησή σου πάντα χορταστική
Πάντα ιδιαίτερη έκφραση. Μπράβο Λίτσα!
Πολλά ευχαριστώ για την ομορφιά των λόγων σας!