Ο Στάμος Τσιτώνης έχει καταφέρει μέσα από τη συλλογή διηγημάτων «Πετεινός νοτίων προαστίων» να μπει μέσα στο πετσί του σύγχρονου ανθρώπου και με δεικτικό τρόπο να καυτηριάσει τα κακώς κείμενα, ενώ το εξαιρετικό χιούμορ προσθέτει μια δυνατή πινελιά στις ιστορίες που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη!

Χρησιμοποιώντας μικρή φόρμα και σβέλτη αφήγηση, οι δεκάξι ιστορίες είναι απολύτως ολοκληρωμένες χωρίς να αφήνουν κενά σημεία ή αναπάντητα ερωτηματικά, ενώ η αληθοφάνεια κινείται σε μερικά σημεία στο όριο με τη φαντασία δίνοντας ένα πολύ καλό, ενίοτε αλληγορικό, αποτέλεσμα. Κάθε ένα από τα διηγήματα είναι αυτοτελές, όμως όλα έχουν αφετηρία τον άνθρωπο του σήμερα, με τα προβλήματα του σήμερα αλλά και την ανάγκη της ελευθερίας ή της απελευθέρωσης από τα αόρατα(;) δεσμά που ο καθένας -και με τη βούλησή του- έχει αποδεχτεί και ζει με αυτά.

Η γραφή είναι απλή χωρίς εξάρσεις, αλλά μεστή και καλοδουλεμένη, δίνει στον αναγνώστη το αίσθημα του ρέοντος κειμένου που θέλει οπωσδήποτε να φτάσει την κάθε ιστορία στο τέλος και συνεπικουρούμενη από το λεπτό κι εύστοχο χιούμορ παράγει ένα πάρα πολύ όμορφο αποτέλεσμα. Δε θα ήταν υπερβολή αν ισχυριστεί κανείς πως οι ιστορίες αυτές κρύβουν μέσα τους γερές δόσεις φιλοσοφίας κι ερωτημάτων που θα πρέπει να προβληματίσουν τον καθέναν από εμάς. Οι κοινωνικές συμβάσεις που περιγράφει με την πένα του ο Στάμος Τσιτσώνης αλλά και η θέση του κάθε ήρωα στις ιστορίες δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα, θα μπορούσε να είναι καταγραφή αληθινών γεγονότων, στις περισσότερες τουλάχιστον περιπτώσεις. Είναι μια καλοδουλεμένη συλλογή διηγημάτων σε μια εξίσου προσεγμένη έκδοση, την οποία θα συνιστούσα να διαβάσει ο αναγνώστης που θέλει κάτι διαφορετικό και ξεχωριστό, αλλά που μετά το πέρας της μελέτης του βιβλίου θα προβληματιστεί… ίσως ταυτιζόμενος με κάποια ή κάποιες από τις δεκάξι ιστορίες!