Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Κρατάμε καλά τους πύργους των προγόνων,
μόνο που τα ερείπια δε φαίνονται·
είναι μέσα, καλά φυλαγμένα
μην τυχόν και οι ακτίνες του ήλιου
φωτίσουν την παρακμή των χρόνων.
Μήπως και καλυφθεί το ψεύτικο επίχρισμα
του «ωραίου» πύργου.
Γιατί η έξω πλευρά φαίνεται·
χορταίνει το βλέμμα και τη σκέψη,
αποσιωπά τη σήψη του μέσα,
υποκρίνεται το υψηλό, το ωραίο του «έξω».
_
γράφει η Φωτεινή Χατζηβασιλείου
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/poIQRlKFsqs?si=dw3B64qvnTyvmlQt Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε...
με σκοτώνεις σου ουρλιάζω καθώς βάζεις τα δύο σου χέρια γύρω απ' τον λαιμό μου μην σταματάς, σκέφτομαι κάνε το, κάνε το δίχως να χάνεται χρόνος πονάω ήδη, δεν με νοιάζει ο πόνος με νοιάζει να φύγω - γρήγορα με νοιάζει να το κάνεις σωστά για να ελευθερωθώ ...
Ο έρωτας δεν έρχεται με χάδι.Εισβάλλει — κεραυνός με επίκληση.Ξεγυμνώνει τα όνειρα από τα ρούχα της λογικής,χορεύει με το αγρίμι που τάιζες χρόνιαμε τη σάρκα της ηθικής.Στο μέτωπο της ψυχής, πυρετός ρουφάτο δηλητήριο της μοναξιάςκατευθείαν από το αίμα.Το «εγώ»...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Ο έρωτας δεν έρχεται με χάδι.Εισβάλλει — κεραυνός με επίκληση.Ξεγυμνώνει τα όνειρα από τα ρούχα της λογικής,χορεύει με το αγρίμι που τάιζες χρόνιαμε τη σάρκα της ηθικής.Στο μέτωπο της ψυχής, πυρετός ρουφάτο δηλητήριο της μοναξιάςκατευθείαν από το αίμα.Το «εγώ»...
Σαν δύο δέντρα που οι ρίζες τους μες στη σιωπή του χρόνου ανταμώνουν και μες τα βάθη της ψυχής στην ίδια αγάπη στεριώνουνΈτσι και εμείς, κι αν οι συνθήκες μας φυλάσσουν μακριά, έχουμε πάντα μια κρυφή ζεστή αγκαλιάΟι μέρες, οι βδομάδες, σαν άνεμοι περνούν και φέρνουν...
Ήλιος που δύειαίμα και φωτιά βάφουντον ορίζοντα Γράφω και σβήνωσκέψεις σκορπούν στ’ αγέριάνθη κερασιάς Άστρα δειλά ωςτη λήθη της χαραυγήςερωτεύονται _ γράφει ο Βασίλειος...
Πολύ ωραίο Άρτεμις!
Σας ευχαριστώ πολύ .
Σοφία, δημιουργός του εξαιρετικού ποιήματος “Πύργοι Προγόνων”, είναι η κυρία Χατζηβασιλείου Φωτεινή. Ευχαριστούμε πολύ για την ανάγνωση και το σχόλιο!
Δυνατό ποίημα!!!!!!
Σας ευχαριστώ πολύ.
Φωτεινή πολύ όμορφο!!
Οι πρόγονοι, μας ακολουθούν βαρυγκομώντας για το κάστρο αυτό που καταρέει!!!
Ευχαριστώ για το ωραίο σχόλιό σας .
Αγαπητή κα Χατζηβασιλείου,
Διάβασα το ποίημα σας. Δεν είμαι ειδική σε θέματα λογοτεχνίας, πόσο μάλλον ποίησης που προσωπικά το θεωρώ και πιο δύσκολο σαν είδος έκφρασης. Είναι σαφές ότι προσπαθείτε να περάσετε κάποια μηνύματα με το ποίημα σας. Θα έλεγα όμως -και παρακαλώ να το εκλάβετε αυτό ως πολύ φιλική παραίνεση- ότι καλό θα ήταν αν προσέχατε λίγο περισσότερο κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες που θα οδηγούσαν σε ένα αρτιότερο αποτέλεσμα. Εφόσον αγαπάτε την ποίηση θα σας πρότεινα να μελετήσετε ποίηση. Όσο περισσότερη ποίηση διαβάζετε τόσο πιο πολύ θα οξύνεται το αισθητήριό σας και θα βοηθηθείτε και σεις η ίδια στον τρόπο έκφρασή σας.