Ώρες πληθυντικής αϋπνίας, του Αντώνη Τσόκου

14.02.2017

Είναι πολύ μεγάλη η ευθύνη όταν καλούμαστε να παραθέσουμε την ταπεινή μας γνώμη για το έργο μεγάλων δημιουργών. Ειδικά όταν για την ποίηση τολμούμε να εκφέρουμε τη γνώμη μας σπανίως. Τούτη τη φορά αισθανθήκαμε την ευθύνη ακόμα μεγαλύτερη πιάνοντας στα χέρια μας καινούριο ποιητικό βιβλίο του Αντώνη Τσόκου, Ώρες πληθυντικής αϋπνίας, από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη.

Από τον πρόλογο του βιβλίου: «Μια αμύθητα αισιόδοξη κοπέλα έπεσε απ’ τον ουρανό στο μαξιλάρι μου. Φορούσε λευκό ψάθινο καπέλο και μπλε σατέν φόρεμα. Μου φά­νηκε μυστήρια στο βλέμμα. Τη ρώτησα, από ­τόσους έμπειρους ονειροβάτες πώς ξέπεσε στο ­εμπριμέ μου μαξιλάρι. Έμεινε βουβή να ξύνει το κεφάλι της πάνω από το καπέλο. Δείγμα επι­κίνδυνα ευφυούς ανθρώπου. Την ξαναρώτησα. ­Μήπως δεν πρόλαβε να καταλάβει με την πρώ­τη ανάγνωση. Με κοίταξε νωχελικά. Με βλέμμα απόκοσμο και μια καρφίτσα πεταλούδα στο φουστάνι.»

Σε χρόνο και τόπο απροσδιόριστο μας ταξιδεύει ο ποιητής, αγγίζοντας θαρρεί κανείς τα όρια του σουρεαλισμού, αλλά η ουσία του είναι απολύτως πραγματική, μεστή και γεμάτη νοήματα. Από τις γραμμές της συζήτησης της κοπέλας και του ονειροβάτη, ένας κόσμος ολόκληρος απλώνεται μπροστά στα μάτια του αναγνώστη και τον καλεί να χαθεί βαθιά μέσα σε έντονα διλήμματα και πολύ δύσκολα ερωτήματα.

«Κοιμάμαι με το όνειρο κάποτε να ονειρευτώ.»

Ο Αντώνης Τσόκος παίζει με τις λέξεις τόσο επιδέξια που μοιάζει σχεδόν σαν να τις γοητεύει! Κι ο αναγνώστης παρασέρνεται μέσα σε τούτο το ταξίδι χωρίς καμιά ελπίδα να μπορέσει να σταματήσει τη ροή του, γίνεται κοινωνός των σκέψεων και των οραμάτων του ποιητή!

«Βρέχει. Τι ν’ αφηγείται ο ουρανός με αυτήν εδώ τη μπόρα;»

Μιλάει για πληθώρα πραγμάτων, θέτει σοβαρά ερωτήματα. Από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα. Μα την απάντηση την έχει καλά κρυμμένη, δεν τη χαρίζει εύκολα.

«Και αν δεν είμαι συμβατός λήπτης του έρωτά σας;»

Μετά το Σουίνγκ με τ’ άστρα και το Ένα ποτήρι ακόμα Τσάρλς, ο Αντώνης Τσόκος επιστρέφει με ένα πάρα πολύ δυνατό βιβλίο που δικαίως τον κατατάσσει ανάμεσα στους πιο καταξιωμένους ποιητές της σύγχρονης εποχής!

Το βιβλίο μπορείτε να το αποκτήσετε εδώ.

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Ο θάνατος του 007, του Anthony Horowitz

Ο θάνατος του 007, του Anthony Horowitz

Ακόμα κι αν κάποιος δεν είναι φανατικός αναγνώστης του Ian Fleming και οπαδός του πιο διάσημου μυστικού πράκτορα στον κόσμο, ένα βιβλίο με τίτλο Ο θάνατος του 007 αποκλείεται να μην του τραβήξει το ενδιαφέρον. Ο συγγραφέας Anthony Horowitz αποδέχεται την...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ταξιδεύοντας, της Εύης Ρούτουλα

Ταξιδεύοντας, της Εύης Ρούτουλα

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Πρόκειται για ένα οδοιπορικό σε οχτώ διαφορετικούς προορισμούς, ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα, αλλά όλοι μαζί ταυτόχρονα αποτελούν ένα μεγάλο εξωτικό ταξίδι για τον αναγνώστη. Ουσιαστικά, περιγράφεται με απλή γλώσσα και...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Πάστα σεράνο, του Τάκη Ζαχαράτου

Πάστα σεράνο, του Τάκη Ζαχαράτου

Ο Άγγελος εκτίει είκοσι χρόνια για ένα έγκλημα και τώρα προσπαθεί να προετοιμαστεί για την αποφυλάκισή του. Τι συνέβη στη ζωή του; Είναι αθώος ή ένοχος; Τι ψυχικά τραύματα κουβαλάει και πόσο υπεύθυνος είναι για τις πράξεις του; Θα βρει επιτέλους τη λύτρωση που...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου