Αγχομάχη

20.11.2017

 Αγχομάχη: 

Λαχανιασμένη κούραση

Πόση χαρά σου φέρνει η πληγή μου;


  -Τα μάτια αδιάκοπα κοιτάζουν τριγύρω ανήσυχα

   και το θεριό φωνάζουν-        

 

  «Λίγη χαρά, λίγη ψυχή,

  μου γκρέμισες τα ουράνια.

  Θλίψη της γης, καημός του θρήνου.

  Σέρνεις τη μοίρα μου σε μαύρο κρίνο.»

 

 -Τα μάτια κλείνουν μα φωνάζουν,

  δύστυχα νεύματα μου κάνουν.

  Ρέει το αίμα της καρδιάς

  και το θεριό σιχαίνεται την κόρη

 την ψηλή, τη λευκοστολισμένη

και με μανία τρέχει σε πυκνοβόλα μέρη,

να τα θερίσει,

με το αίμα της να τα γεμίσει.-

Θεριό:

Ήθος που φιλί ζητά, το εξορίζω.

Βλέμμα γλυκό με τάλαντα πλασμένο,

το οδηγώ σε πανικό, ανήσυχα το γδέρνω.

Γλώσσα που χτίζει μεγαλεία,

κρασί της δίνω και σαλεύει.

Είν’ αλήθεια! 

Τέρψη παίρνω σαν τη δένω.

Αγχομάχη: 

Όχι! Το μυαλό μου δεν ορίζεις.

Σκοπός, είναι η σκέψη.

Ξεφτιλίζω τις δομές σου,

Φέρνω κρύο παγετό.

Κόμπους λύνω –σε μπερδεύω-

Πετώ!

Κάνω αυτό που είμαι εγώ.

 

 _

γράφει η Μαρία Καντάνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κέρκυρα – Των Φαιάκων το νησί

Κέρκυρα – Των Φαιάκων το νησί

Στο Ιόνιο πέλαγος ψηλά Θεών ουράνια πινελιά ζωγράφισε απ του ήλιου την πλευρά μια πράσινη ανθοστόλιστη θεά   Τα βέλη των κατακτητών πολλά αφήσανε στο πέρας και καλά πολιτισμών τα ίχνη ορατά αρχοντικά και οχυρά, μνημεία θαυμαστά   Στα γράμματα στις τέχνες...

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου