Μαρία Καντάνη

Δημοσιεύσεις

Ωδή σε έναν ξεπερασμένο

Ωδή σε έναν ξεπερασμένο

Α. Δίχως αύριο Ποιητική καρδιά. Ανάβει γαλαξίες. Χάνει το παιχνίδι από έλλειψη ημερήσιας τόλμης. Κομπάζει κι οδύρεται. Έτσι, ανέγγιχτη όπως κατάντησε. Να αγαπιέται σιωπηλά και μακρινά. Κρυφά να γράφουνε γι’ αυτή κι αυτή να μην τα ξέρει τα ραβασάκια του...

Διαβάστε Περισσότερα
Φεμινάρια

Φεμινάρια

    Φεμινισμός, η τραγικότερη μορφή εκμετάλλευσης της γυναίκας. Η πιο ύπουλη και φθονερή πράξη απελευθέρωσης! Πίσω από αυτό το εύστοχο παιχνίδι δολιοφθοράς της γυναικείας φύσης λανθάνει η εμπορική χρήση του ονόματος femina δηλαδή γυναίκα. Ο Φεμινισμός είναι...

Διαβάστε Περισσότερα
Ρεβεγιόν

Ρεβεγιόν

Καλές Γιορτές! Μια γλυκιά μελαγχολία από κούτσουρο καμμένο και εορταστική ηχώ. Χρόνια Πολλά! Ένα μωρό γεννήθηκε ξανά. Το κλάμα του, ελπίδα θα μας δώσει. Καλά Χριστούγεννα! Αλήθεια, έχεις χρόνο να τα νοιώσεις. Ούτε φέτος θα ενδώσεις; Ένας μίζερος διαβάτης στην αγορά...

Διαβάστε Περισσότερα
Το κλάμα του μωρού

Το κλάμα του μωρού

Αχτινοβόλησε ξανά η χαρά του οικοδεσπότη. Δέθηκε η αγάπη με την πράξη και άνοίχτηκε η πόρτα, χύθηκαν τα λόγια. Χείμαρρος ορμητικός κυλούσε η καλοσύνη και τα παιδιά ζεστάθηκαν από το γέλιο που αντηχούσε εντός του μικρού σπιτιού, του φτωχικά ντυμένου με τους τέσσερις...

Διαβάστε Περισσότερα
Αγώνας στην αντίδραση

Αγώνας στην αντίδραση

Επέλαση σφραγίδας κραυγάζει ο "Σωτήρας". Ανίσχυρη κατάντια κυβερνά τα επουράνια σαν να πραγματώνεται το αδύνατο αντάμωμα. Το ρολόι προχωρεί και ο χρόνος δε γυρνάει. Δε γυρνάει, πάει μπροστά.[...] _ γράφει η Μαρία...

Διαβάστε Περισσότερα
Αγχομάχη

Αγχομάχη

 Αγχομάχη:  Λαχανιασμένη κούραση Πόση χαρά σου φέρνει η πληγή μου;   -Τα μάτια αδιάκοπα κοιτάζουν τριγύρω ανήσυχα    και το θεριό φωνάζουν-           «Λίγη χαρά, λίγη ψυχή,   μου γκρέμισες τα ουράνια.   Θλίψη της γης, καημός του θρήνου.   Σέρνεις τη μοίρα μου σε μαύρο...

Διαβάστε Περισσότερα
Tυφλοί Ιχνηλάτες

Tυφλοί Ιχνηλάτες

Η βιβλιοθήκη μόλις είχε ανοίξει και ο κόσμος, ανυπόμονος να την κατακλύσει, επιτηρούσε την καλοδουλεμένη πέτρα, που σαν φρουρός φυλάκιζε τις αξίες από το βλέμμα. Η μυρωδιά τού ξύλου, του βιβλίου, του τοπίου προίκιζε τις αισθήσεις με μια βαθιά νοσταλγία. Θάμπωναν τα...

Διαβάστε Περισσότερα
Ο Δαίμων της λύπης

Ο Δαίμων της λύπης

Ο Δαίμων της λύπης έκανε πάλι γιορτή, ενώ ο κόσμος αγριεμένος ήταν έτοιμος να εκραγεί. Το λιοντάρι της ανδρείας εμφανίζεται σαν δράκος και χρυσίζει τον αέρα με σπίθες αντοχής, διαλύοντας τη γιορτή του πόνου και του φόβου. Στέλνει ο Δαίμων ύαινες να τρομάζουν τα παιδιά...

Διαβάστε Περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο