Δημήτρης Βασιλάκης | 88 εν κινήσει

27.12.2017

Αν αφήσεις τον κόσμο μόνο του μ’ ένα παιδί ή μ’ έναν ποιητή δεν ξέρεις τι πραγματικά μπορεί να συμβεί. Στα μάτια τους όλα μοιάζουν φυσιολογικά. Όλα μοιάζουν λογικά. Όλα είναι δυνατά. Αν αφήσεις τον κόσμο στα χέρια τους μπορεί να βρεις τον ουρανό στη θέση της θάλασσας. Το αποτέλεσμα ίσως τους δικαιώσει. Ίσως όχι. Σημασία δεν έχει η επαλήθευση. Σημασία έχουν οι πράξεις.

Γράφει ο Δημήτρης Βασιλάκης:

αγαθοδαίμων

θέλω να κάνω όλες τις πράξεις
απλά να δω πως είναι
καλού κακού

Στο 88 εν κινήσει ο Δημήτρης Βασιλάκης κάνει όλες τις πράξεις. Αφαιρεί, διαιρείται, προσθέτει, πολλαπλασιάζεται. Κυρίως όμως παίζει. Παίζει με τις λέξεις. Παίζει με τις έννοιες. Παίζει με τις έγνοιες του. Παίζει πάντα στο ακριβώς. Ποτέ στο περίπου. Στο «ακριβώς» της ποίησης.

Αντιμετωπίζει τη ζωή, την καθημερινότητα, με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Τη δική του φιλοσοφία. Ανεβαίνει στη σκηνή. Υποδύεται γνωστούς κι άγνωστους σε εκείνον ρόλους. Χτενίζει, ισιώνει, γυαλίζει τις νότες του. Μέχρι να υπακούσουν στην τελειότητα και να τις βαρεθεί.
Πιστεύει στα λάθη του. Τους δίνει χρώμα και την ευκαιρία να ηγηθούν. Προσπαθεί να βρει και να διορθώσει τις τσαπατσουλιές που έκανε ο θεός. Προσέχοντας μην δημιουργήσει κατά λάθος κάποιον νέο σωτήρα.
Κεντράρει στο άπειρο.
Μαγκώνεται απ’ τις ρίζες του.
Αναρτά τον εγκέφαλό του.
Περνά όλα τα πράσινα φανάρια με κόκκινο.

Ανακατεύει, γρατζουνά, σκάβει, ξύνει, μυρίζει, ξεριζώνει τη γη. Γεύεται  κάθε της καρπό. Ως αντάλλαγμα της χαρίζει μια θέση κοντύτερα στην ακρογιαλιά.

Με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τη ζωή αντιμετωπίζει και τον θάνατο. Τον οποίο δεν κακολογεί αλλά περιπαίζει.

Γράφει:

εν κινήσει

σαν σε ζητήσει ο θάνατος
να του πεις

…δεν αδειάζω τώρα…

πάρε με μια άλλη στιγμή
που να ‘ χω

λίγο χρόνο

και

λίγο μετά

αφού γλίτωσα από του χάρου τα δόντια
αποφάσισα να πάω πιο πέρα
το τι έγινε στη συνέχεια δεν περιγράφεται…

γυρίστε αριστερά ό,τι φανεί αυτό είναι
το ίδιο κι απ’ την άλλη

πίσω μπρος δεν έχει

είναι η θέα αυτού που στέκεται προφίλ σας
και γυρνά να δει

α μα δεν τον γελάς το χάροντα
μόνο θα περιμένει να τελειώσεις

Κι αφού κλείνει την πόρτα κατάμουτρα στον θάνατο ασχολείται με την αφέλεια του χρόνου.

 Γράφει:

τα τελευταία μου λεπτά

πέσαν κάτω
να
κάτι
για το δρόμο

O Δημήτρης Βασιλάκης γράφει ποίηση εν κινήσει. Δεν γράφει από καθήκον. Γράφει ποίηση για τη χαρά της ποίησης.
Τα περισσότερα από τα ποιήματά κάνουν έναν κύκλο. Σύντομο. Τόσο όσο χρειάζεται ο δίσκος ενός ποδηλάτου για να πάει τον αναβάτη ένα βήμα πιο μπροστά. Το ποδήλατο όπως και η ποίηση κινούνται μόνο προς τα μπρος. Γι’ αυτό παρότι ο κύκλος επαναλαμβάνεται, αναβάτης και αναγνώστης δεν μένουν ποτέ στάσιμοι.

Κανένα από τα ογδόντα οχτώ ποιήματα της συλλογής δεν ξεκινά με κεφαλαίο και δεν ολοκληρώνεται με τελεία. Η τελεία άλλωστε είναι ένα σημείο στίξης που απουσιάζει ολοκληρωτικά. Μια απουσία που δεν στοιχίζει καθόλου στον αναγνώστη. Αυτό που είναι έντονο στη συγκεκριμένη συλλογή είναι η αγάπη για περιπλάνηση, η δίψα για ελευθερία και η αποστροφή στην τελειότητα.

Στην ποίηση του Δημήτρη Βασιλάκη οι λέξεις όλες λειτουργούν. Άλλες αναπαράγουν ήχους άλλες υπερασπίζονται τη σιωπή. Ο αναγνώστης δεν έρχεται  αντιμέτωπος ούτε με ένα καμένο «και». Η εικόνα τους είναι απόλυτα ευκρινής. Δεν παράγουν και δεν υπερασπίζονται είδωλα.

Οι λέξεις, λέει ο Robert Luis Stevenson, είναι φτιαγμένες για κοινή καθημερινή συναλλαγή της ζωής, και ο ποιητής φτιάχνει κατά κάποιο τρόπο απ’ αυτές κάτι μαγικό. Κάπως έτσι νιώθει ο αναγνώστης διαβάζοντας το 88 εν κινήσει του Δημήτρη Βασιλάκη.

 

κείμενο: Αντώνης Τσόκος

αναδημοσίευση από το Μονόκλ

 

Ακολουθήστε μας

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Το χρονικό των μετρητών

Το χρονικό των μετρητών

Έγινε διόρθωση στο όνομά μου, δεν είμαι πια εγώ. Έγινε διόρθωση στα όνειρά μου, σκέφτομαι πριν πω. Η υπερχείλιση συναισθημάτων κόπηκε. Το ρεύμα κόπηκε. Πήγα σε άλλη εταιρία. Άλλαξα πρόσωπο, ταυτότητα τι θέλεις να σου πω; Είχαν ακριβή προμήθεια. Τέλος το χρονικό των...

Ψυχή σε καραντίνα

Ψυχή σε καραντίνα

Λέμε πολλά και δεν λέμε τίποτα.  Κι όταν δεν λέμε τίποτα τα λέμε… όλα.  Και αντί για τίποτα πλέον όλοι γράφουν τπτ. Κρύβομαι και κρύβεσαι Είμαστε συνέχεια σε καραντίνα. Kαραντίνα στην ψυχή. Ψυχή σε καραντίνα. Κάποιες μέρες στεναχωριέμαι που υπάρχω γιατί είμαι μηχανή....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου