Η πτήση του Δημήτρη Βέλλα στο ανεκπλήρωτο

22.03.2018

Δημήτρης Βέλλας
Μανδραγόρας
ISBN: 978-960-592-054-8

Η νέα –δεύτερη– ποιητική συλλογή του Δημήτρη Βέλλα, αφήνει όμορφες εντυπώσεις μέσα με την ευρύτατη χρήση μεταφορών, όπως ακριβώς και ο τίτλος της συλλογής «μεταφορές» (Μανδραγόρας, 2017). Συνυποδηλώσεις και μία διαρκή μεταφορά στον μαγικό κόσμο του λυρισμού και μιας απραγματοποίητης πτήσης.

Στην έκφραση του ξεχωρίζει ο πλούσιος μεταφορικός λόγος. Όμορφες και λυρικές συνυποδηλώσεις με υπερρεαλιστική καταγωγή, μα ενταγμένες στο νοηματικό πλαίσιο του στίχου, διανθίζουν τις συνθέσεις. Ο Βέλλας αξιοποιεί τη συνειρμική αίσθηση της γλώσσας και παράγει ονοματικά ή ρηματικά σύνολα που συμβάλλουν στη διοχέτευση του συναισθήματος. Οι μεταφορές του είναι δεμένες άμεσα με τον προηγούμενο στίχο, διαμορφώνοντας έναν ιδιαίτερο εσωτερικό ρυθμό στη στιχουργική του. Και η γραφή του οδηγεί σε ένα απέριττο αποφθεγματικό λόγο που ως  επιμύθια (ανεξίτηλη προφητεία, ακρωτήρι ακρωτηριασμών, μεταφορές, από κοντά) συμβάλλοντας στη συναισθηματική ένταση των συνθέσεων.

Ο ποιητής αναζητά την πτήση στο ανεκπλήρωτο ακροβατώντας στο σκοινί των στοχασμών∙ μα βράχια που φυτρώνουν στις ρίζες των κομμένων φτερών απαγορεύουν στα ποιητικά υποκείμενα να πετάξουν∙ πάθη ανθρώπινα και δυσκολίες που εμποδίζουν με τα χαμένα όνειρα την απογείωση στο απραγματοποίητο. Στην εικονοποιητική του γραφή εικόνες κοινωνικών παραστάσεων ή φύσης ή αφηρημένες έννοιες (πάθος) παρεισφρέω στη στιχουργική του υποστηρίζοντας εικαστικά την προβληματική του που δημιουργούν (δεν αρκεί, λεβάντα, εσωτερικές ειδήσεις, γιορτάζει Μεγάλη Παρασκευή).

Και την ίδια στιγμή ο αλληγορικός του λόγος διαμορφώνει μία πλούσια εικαστική. Η εικονοποιία του  συνδέει υπαρξιακές εσωτερικές αγωνίες με κοινωνικά και φυσιολογικά στιγμιότυπα ορίζοντας ένα κολάζ σε συνεχή κίνηση. Η εικονοππλασία του –φενάκη αυθόρμητη– προσδίδει μία διαρκή κίνηση στον στίχο και το περιεχόμενο. Λέξεις που συνυποδηλωτικά εμπεριέχουν κίνηση (ανεμίζουν, φτερά, περιπατητής, απογειωνόταν κλπ) εμπλουτίζουν το μελαγχολικό κάδρο που τείνει χρωματικά και συναισθηματικά στο αδιάφορο γκρι.

Στη διαμόρφωση κίνησης συμβάλλουν και οι εξακολουθητικοί χρόνοι μέσα στον θρυμματισμένο στίχο και τα συχνά μετέωρα ονοματικά σύνολα (αντιτρομοκρατικό ανακοινωθέν, εφήμερη τέχνη, γιορτάζει Μεγάλη Παρασκευή, του Λυκαβηττού, συναισθησία) ή ρηματικά στιχουργικά σπαράγματα (αδελφικές νουθεσίες, ανεξίτηλη προφητεία, πάθος). Άλλωστε, τα ρήματα ως ενέργεια από μόνα τους απομακρύνουν κάθε έννοια στασιμότητας.

Ωστόσο, η εικονοποιία και ο συνυποδηλωτικός του λόγος δεν αποτελούν επιλογές της έκφρασης με μόνο στόχο να εντυπωσιάσει ο ποιητής με έναν στείρο λυρισμό. Είναι αρμονικά δεμένα με το συναίσθημα που αναδύεται από τον στίχο του. Αισθητοποιούν τις αγωνίες του ποιητή για τη μοναξιά/ερημιά (εσωτερικές ειδήσεις, αφόρετα, μεταφορές, one night stand) και το κελί/δέσιμο (αφόρετα, συγκρατημένη εξάρτηση, μάταιη ορθοφωνία, ημιτελές, το κλουβί), ενώ συχνά με την αναφορά των φτερών (το κλουβί, συγκρατημένη εξάρτηση, σύντομη ξενάγηση, ακρωτήρι ακρωτηριασμών) και το πέταγμα (μακρόβιες πεταλούδες, γιορτάζει Μεγάλη Παρασκευή) γενικότερα αποκαλύπτεται μία βαθύτερη επιθυμία δραπέτευσης.

 

Κράτα το

Κράτα το

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Mοτέλ 430-71, του Παντελή Μαυρομμάτη

Mοτέλ 430-71, του Παντελή Μαυρομμάτη

Με το μυθιστόρημα Μοτέλ 430-71, ο Παντελής Μαυρομμάτης επιχειρεί ένα δυνατό, «τρομακτικό» ντεμπούτο στον χώρο της λογοτεχνίας του φανταστικού. Βρισκόμαστε στα τέλη του 18ου αιώνα, και συγκεκριμένα στα 1771. Ο νεαρός ήρωας του βιβλίου εργάζεται ως υπάλληλος σε ένα...

Πίκο και Λόλα – Να προσέχεις, της Λίνας Σωτηροπούλου

Πίκο και Λόλα – Να προσέχεις, της Λίνας Σωτηροπούλου

Ο Πίκο αρρωσταίνει από μια ελαφριά ίωση και ζητάει από τη Λόλα να κάτσει σπίτι και να προσέχει. Εκείνη όμως δε θέλει να χάσει την ευκαιρία για παιχνίδι και βόλτα έξω και τον παρακούει. Να, όμως, που εμφανίζεται ο γιατρός και τότε… Ο Πίκο και η Λόλα είναι μια πανέξυπνη...

Πλησίασμα

Πλησίασμα

Έχουμε ανάγκη αποδράσεων, είπα. Χρειαζόμαστε συγκεντρώσεις, απάντησες. Οι συγκεντρώσεις τους βρεγμένοι σοβάδες του γεντί κουλέ. Τα χείλη σου στάζουν διαμαρτυρίας αλουργίδα, αμφιβολία που ωρίμασε, μπέσα που τρελά θέλγει, παιχνίδια σπινθηρίσματος που έκρηξη υποβόσκουν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου