Οι αόρατοι ήρωες

1.11.2016

woman_at_sea_b

Οι θαρραλέοι άνθρωποι δεν είναι αυτοί που πολέμησαν. Είναι αυτοί που θυσιάστηκαν, που έπνιξαν κρυφά την αβεβαιότητά σου με τις πράξεις τους. Δεν ζητάνε ένσημα, το χαμόγελό σου αναζητούν μοναχά. Οι θαρραλέοι άνθρωποι δε χτίζονται, γεννιούνται και τους αναγνωρίζεις απ’ το χαμόγελο. Λάμπει η καρδιά τους μέσα από αυτό, καθώς τα μάτια τους είναι τόσο κενά. Χάνονται στις σκέψεις τους και διασκεδάζουν με τη μιζέρια τους. Βάφουν τη νύχτα με το χρώμα των ματιών σου και χαζεύουν τον ουρανό ως τα ξημερώματα. Οι θαρραλέοι είναι εκεί, κι ας μην τους βλέπεις. Μονάχα η έλλειψή τους από τη ζωή σου σε κάνει να αντιληφθείς πόσα έχουν κάνει. Είναι υπεράνθρωποι, που χρωματίζουν αυτόν τον άχαρο γολγοθά που κρύβεις και ας είναι χαμένοι στο δικό τους λαβύρινθο. Ζουν το σήμερα, δεν υπάρχει αύριο. Φωτογραφίζουν κάθε στιγμή και χαράζουν κάθε σου λέξη στην ψυχή τους. Είναι ποιητές της νύχτας, άστεγοι από συντροφιά και η μαγεία λάμπει στα μάτια τους. Αυτοί οι θαρραλέοι δε θα γραφτούν στην ιστορία, άγνωστοι θα παραμείνουν, σαν Αόρατοι ήρωες της ζωής μας.

-

γράφει ο Μαρίνος Αχιλλέως

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ένας γιατρός για μένα

Ένας γιατρός για μένα

Η Βάνα κοντοστάθηκε λίγο να ξαποστάσει και να πάρει μιαν ανάσα, σκουπίζοντας τον ιδρώτα από το μέτωπό της, και κοίταξε έξω από το παράθυρο στον εσωτερικό διάδρομο στην παθολογική κλινική του Ιπποκράτειου, όπου υπηρετούσε ως νοσηλεύτρια. Το ίδιο ανοιξιάτικο πρωινό, η...

Οικογένεια Αλλουγιαλλούρη

Οικογένεια Αλλουγιαλλούρη

-Χαμήλωσέ το ρε Μαρία, μας πήρες τ’ αυτιά, μαμά πες της κάτι. -Μαρία χαμήλωσέ το! Η Μαρία επιδιδόταν στις χορευτικές της φιγούρες, στο σαλόνι απτόητη. Είχε τοποθετήσει το τραπέζι στην άκρη και στρίμωξε τις καρέκλες της τραπεζαρίας, ώστε να έχει περισσότερο χώρο. Ήθελε...

Αιώνια ομορφιά

Αιώνια ομορφιά

Ο ήλιος έλουζε με τις καυτές μεσημεριανές ακτίνες του, το όμορφο σμαραγδένιο νησί του. Η θάλασσα φαινόταν από ψηλά τόσο γαλήνια και κρυστάλλινη, σαν θελκτικό θηλυκό που σκορπάει τον πόθο. Έτσι ένιωθε κι ο Δημήτρης βλέποντάς την, ανυπομονούσε να σχολάσει, για να...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Maria Thomadi

    Αυτούς τους θαρραλέους ανθρώπους έχουμε ανάγκη στη ζωή μας… Αυτούς, που σε κάθε εμπόδιο θα σταθούν δίπλα μας ζεστά και λυτρωτικά σε κάθε δυσκολία!
    Πολύ δυναμικός μονόλογος, συγχαρητήρια!

    Απάντηση
    • Μαρίνος Αχιλλέως

      Ευχαριστώ Μαρία. Εκτιμώ αφάνταστα το σχόλιο σου!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου