Απ΄το τσιγάρο σου ζωή δώσ΄μου ρουφηξιά 
της μοίρας μου τ΄ανάστροφο στα ίσια να το φέρω 
μου θράσεψες κι ανάποδα έριξες ζαριά 
με θανάτωσαν οι λερωματιές του παιχνιδιού σου

Μα έχουμε ακόμη ανοιχτούς λογαριασμούς 
βάλ΄τα τα χαρτιά σου στο τραπέζι να σε παίξω 
άλλη μια στροφή κι απ΄το σοκάκι σου θα βγω 
σαν νυστάξουν τα λυχνάρια κρυφά σου να πετάξω.
Κι αν περισσέψω της κόλασης και ξαναγεννηθώ 
την άνοιξη που ξέβαψες ίσως την ξαναβάψω

Το αποτσίγαρο που πέταξες στης θάλλασας το βυθό 
σημάδι άφησε αχνό απ΄το κόκκινο κραγιόν μου 
κάτσε μαζί μου να πιούμε κείνο το δανεικό κρασί 
που σαν με νίκησες τ΄αφήσαμε στη μέση

Στην διαμαντένια προβλήτα σου απόψε ήρθα 
πρόβα βυθού έκανα φουμάροντας ονείρου ψίχα 
στο χατίρι σου έχασα πολλους τόκους ψυχής 
στου καημού τα στέκια σου όλο πληγές βαθαίνω.

Μα έχουμε ακόμη ανοιχτούς λογαριασμούς 
βάλ΄τα τα χαρτιά σου στο τραπέζι να σε παίξω
Κι αν περισσέψω της κόλασης και ξαναγεννηθώ 
την άνοιξη που ξέβαψες ίσως την ξαναβάψω

 

_

γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου