Ονείρου ψίχα

11.08.2018

Απ΄το τσιγάρο σου ζωή δώσ΄μου ρουφηξιά 
της μοίρας μου τ΄ανάστροφο στα ίσια να το φέρω 
μου θράσεψες κι ανάποδα έριξες ζαριά 
με θανάτωσαν οι λερωματιές του παιχνιδιού σου

Μα έχουμε ακόμη ανοιχτούς λογαριασμούς 
βάλ΄τα τα χαρτιά σου στο τραπέζι να σε παίξω 
άλλη μια στροφή κι απ΄το σοκάκι σου θα βγω 
σαν νυστάξουν τα λυχνάρια κρυφά σου να πετάξω.
Κι αν περισσέψω της κόλασης και ξαναγεννηθώ 
την άνοιξη που ξέβαψες ίσως την ξαναβάψω

Το αποτσίγαρο που πέταξες στης θάλλασας το βυθό 
σημάδι άφησε αχνό απ΄το κόκκινο κραγιόν μου 
κάτσε μαζί μου να πιούμε κείνο το δανεικό κρασί 
που σαν με νίκησες τ΄αφήσαμε στη μέση

Στην διαμαντένια προβλήτα σου απόψε ήρθα 
πρόβα βυθού έκανα φουμάροντας ονείρου ψίχα 
στο χατίρι σου έχασα πολλους τόκους ψυχής 
στου καημού τα στέκια σου όλο πληγές βαθαίνω.

Μα έχουμε ακόμη ανοιχτούς λογαριασμούς 
βάλ΄τα τα χαρτιά σου στο τραπέζι να σε παίξω
Κι αν περισσέψω της κόλασης και ξαναγεννηθώ 
την άνοιξη που ξέβαψες ίσως την ξαναβάψω

 

_

γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ανώνυμος

    Σας ευχαριστώ θερμά για την φιλοξενία !

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου