Το πιο πρόσφατο
Ο σιωπών δοκεί συναινείν
Κάτω απ΄τον λησμονημένο ήλιο ηγέτες χτίστες
με βράχο φράζουν τη σπηλιά του Αριστοφάνη
την φιλάσθενη Ειρήνη να κρατούν φυλακισμένη.
Απ΄τη Δαμόκλειο σπάθη, τις τρίχες τ΄αλόγου έκοψαν …
Αρχική › Δημιουργοί › Δ › Βίκυ Δρακουλαράκου
Δημιουργός
Βίκυ Δρακουλαράκου
Όλα τα άρθρα
Σελίδα 1 από 2
Ο ψιμυθιολόγος των ψυχών
Υφάλμυρη η επιστροφή του περιηγούμενου ποιητή
απ΄ της τροχιάς του το αφήλιο και την ασκητική του,
το λαβωμένο νύχτωμα ανταμώνει με σεληνανθό στο στόμα …
Ερειψίτοιχος τέχνη
Την έλεγαν Λήθη.
Ζούσε στοιχειωμένη στην ερειπωμένη σπηλιά της αλληγορίας.
Είχε δίδυμη καρδιά. Τη μια γλυκά την κούρνιαζε στο στήθος …
λόγος του ’18
Το 2018 ήταν μια λογοτεχνικά εξόχως δημιουργική χρονιά για τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net. Πάρα πολλοί πεζογράφοι και ποιητές δημοσίευσαν τις δημιουργίες τους στην ιστοσελίδα κι άφησαν τις λέξεις και…
Νύμφες ψυχές
Κίνησαν οι θηρευτές, οι αγγελοκαμωμένοι,
φορώντας τα μεταξωτά, τα χιλιοπλουμισμένα.
Μ΄αθύρματα στολιδιάρικα, πορφυρά στεφανωμένοι …
Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2019
έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2019».
Εύμορφη γύμνια
Να σε μπορέσω...
στο στένεμα του ορίζοντα,
κάτω από σύννεφο τριανταφυλλί …
Ησυχία
Πόσο μ΄εκνευρίζει αυτή η Ησυχία...
Μόνο φασαρία κάνει κι όλο μόνη της μονολογεί.
Την μια ποιήματα απαγγέλει …
Ονείρου ψίχα
Απ΄το τσιγάρο σου ζωή δώσ΄μου ρουφηξιά
μου θράσεψες κι ανάποδα έριξες ζαριά
με θανάτωσαν οι λερωματιές του παιχνιδιού σου …
Η εκδρομή
Μ΄αρέσουνε τα γαλανά σου μάτια
το σώμα σου όταν γέρνει στο φιλί
Το ξενύχτι στο σταθμό και στα λιμάνια …
Το φιλί γυρεύω
Πού πας κορίτσι με τα γκρίζα μαλλιά,
καμωμένη μιαν αντάμωση με την μπαλάντα στο χέρι;
Ποιας νιότης θεριό γήτεψε η ροδοκόκκινη, χωρίς φτιασίδια ομορφιά σου …
Άγονη γραμμή
Συναντώ κάθε μέρα αυτή την γυναίκα, στη στάση. (της ζωής)
Στα ματόκλαδα της ψυχής της εκπλειστηριάζονται ολόγιομα φεγγάρια.
Βαδίζει πριγκιπικά κάτω από τις τρεμάμενες φλόγες του ήλιου …
Γιορτή των άστρων
Δεν τον είχα προσέξει απ΄την αρχή
Είχα καλεστεί στην γιορτή των Άστρων.
Την βραδιά σκηνοθετούσε η Σελήνη …
Γλαυκές σιωπές
Άνοιξη πικρή ευώδιασε
στο θαλερό μύρο του πελάγου.
Ο μπάτης με θλίψη αργοπέρασε …
Για να με συναντήσω
Μέσα από τις γρίλιες κοιτάζω ζηλότυπα το φεγγάρι... Στάζει μέλι... Στον δρόμο του ζευγαράκια με κορμιά σφιχτά δεμένα, χορεύουν πάνω στα πλήκτρα του. Χρόνια έχω να κάνω αυτή την διαδρομή... Από τότε…
Μεγάλωσα πια και…
Μεγάλωσα πια και...
Δεν πυρπολούμαι από διάτρητα προσκυνοχάρτια.
Δεν προσυπογράφω στιγμές χρεοκοπημένες. …
Να σκιτσάρω καραβιές
Εσύ φταις αλήτισσα καρδιά, που αρπάχτηκα μαζί σου
γιατί τα φτερά μου ήθελες, στη γη να τα κρατήσεις...
Θέλω να σκιτσάρω καραβιές, πάνω τους να ταξιδέψω …
Ο δισταγμός του ανομολόγητου
Πάρε τα χείλη σου απ' τα δικά μου
δυσεύρετο πάθος μου και μύρο των ανθών
σε βράδια των ψιθύρων που σμίλευαν το νοτιά …
Γενέθλιος έρωτας
Το τελευταίο φιλί
στα πόδια του έρωτα που διαβήκαμε αφήνω.
Κάτω απ’ τον τραυματισμένο ουρανό …
