Να σκιτσάρω καραβιές

Δημοσίευση: 13.02.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Εσύ φταις αλήτισσα καρδιά, που αρπάχτηκα μαζί σου
γιατί τα φτερά μου ήθελες, στη γη να τα κρατήσεις…
Θέλω να σκιτσάρω καραβιές, πάνω τους να ταξιδέψω
τον πόνο τον αρχοντικό, που έχω βαθιά στο βλέμμα!

Κράταγες όλες μου τις σιωπές, πίσω απ’ τα βλέφαρά μου
ερημιά με βάφτισες, κάτω από δυο φεγγάρια μέλι…
Ζωή, μου το ονόμασες, μ’ έκλεισες εκεί, με όρια τα πρέπει
κοκκινάδι δε μου έδωσες ποτέ, στα μάγουλα να βάλω!

Με φόβιζες με τη βροχή, και τις φωνές του θέρους μου σιγούσα
αλλά η αγάπη διάβηκε, στον ψίθυρο του χωραφιού με στάχυα…
Είδα τ’ ουρανού το πρόσωπο, να γδύνεται μπροστά μου
κι αξιώθηκα του έρωτα την μαχαιριά, γλυκά να μ’ ανταμώνει!

Και φταις εσύ, που φύλαγες χωρίς δεσμά την αγκαλιά μου
τα χείλη μου τα δρόσισε, η μεταλαβιά απ’ του έρωτα τη μέθη…
Τώρα απ’ τα σύννεφα θα βγω, και κόκκινα πανιά θ’ ανοίξω
και συ μ’ ένα ζεϊμπέκικο βαρύ, το πάθος μου ας φοβερίζεις!

_

γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου

Ακολουθήστε μας

Ο νους

Ο νους

Μια χαραμάδα φτάνει, φως κι ας μην έχει, καινούργιους κόσμους για να κτίσει χωρίς την σάρκα να υπολογίζει   Ο δύσμοιρος, σαν μια νέα πραγματικότητα τους πιστεύει. Αρνείται, πως είναι της φαντασίας κύημα, υλικό, που χάνεται σαν σύννεφο στον αέρα. Κτίζει και χαλά,...

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου, ο άνθρωπος  κι είναι το τέρας αόρατο κι αόρατα στριφογυρίζει. Σείεται  ανασηκώνεται, με μιας, πολλούς μαζί αρπάζει    Στην ουρά γίνεται χαμός  λες κι ο άνθρωπος αιώνια θα ζήσει  Κτίζει μέγαρα, κάστρα και επαύλεις  Καίει δέντρα, ξεριζώνει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου, ο άνθρωπος  κι είναι το τέρας αόρατο κι αόρατα στριφογυρίζει. Σείεται  ανασηκώνεται, με μιας, πολλούς μαζί αρπάζει    Στην ουρά γίνεται χαμός  λες κι ο άνθρωπος αιώνια θα ζήσει  Κτίζει μέγαρα, κάστρα και επαύλεις  Καίει δέντρα, ξεριζώνει...

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

Άξιζε που περίμενε τόσο   Οι ελπίδες άξιζαν περισσότερο Και η μαρτυρική συμβίωση  με τον φόβο πως δεν θα ‘ρθει άξιζε και αυτή    Ήρθα για να επιβιώσω  και να ερωτευτώ Η αποστολή έχει και δώρα  να ξεπερνώ τις δυσκολίες   Απλές σκέψεις Όλες οι περίπλοκες...

Ελευθερία

Ελευθερία

Η ελευθερία έχει υμνηθεί άπειρες φορές από ποιητή.  Παίρνω το θάρρος και εγώ να την παινέσω ως αξία-σκοπό και ως αξία-μέσο.  Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως η αξία αυτή φέρει χαρά και ηδονή. Και όποιον πολύ έχει καταπιεστεί  πάντα θα συμφέρει να την κυνηγήσει....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου