Ο Άλλος μου εαυτός

1.06.2017

Ο Άλλος μου εαυτός
γύρισε τον κόσμο με φτερά περιστεριού.
Τον παρέσυρε ο άνεμος σε χώρες μακρινές,
ανεμοδαρμένες και θαλασσοπνιγμένες,
βομβαρδισμένες και αιματοβαμμένες
να σβήσει τις πίκρες και τις αμαρτίες
εκείνων που αγαπούν κενές ιδέες
και να δώσει ελπίδα στους ονειροπόλους.

Ο Άλλος μου εαυτός
είχε καρδιά πέτρα σε φτερά αγγέλου.
Δεν αναπαύθηκε ποτέ
ποτέ δεν αγαπήθηκε
για να αγαπήσει τους ανθρώπους.
Διέσχισε ερήμους ανθρώπων
και λησμονήθηκε·
σβήστηκε από τις καρδιές
εκείνων που τον αγάπησαν.
Κανείς δεν είδε τα κενά του μάτια,
την φυλακισμένη του ψυχή.
Τα λόγια του κληρονόμησαν
εκείνοι που αδυνατούν να τα ξεκλειδώσουν.
Ήταν κραυγές
όχι επιφωνήματα.

Μα ποιος ποτέ κατάλαβε
αυτόν ή τον άλλον μου εαυτό
ποιος τον είδε;
Ποιος τον δέχθηκε
χωρίς να τον φέρει στα μέτρα του;
Τουλάχιστον εκείνος αναπαύεται
στον παράδεισο των ονείρων
κι εγώ θρηνώ
που δεν έγινα ποτέ “αυτός”
ο Άλλος μου Εαυτός
ο “λαμπρός” κι ο “σπουδαίος”!

_

γράφει η Κωνσταντίνα Παγώνη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    …Ποιος τον δέχθηκε χωρίς να τον φέρει στα μέτρα του;…
    Ένα σπουδαίο ποίημα!!Σας ευχαριστώ!!

    Απάντηση
    • connie1997

      Σας ευχαριστώ πολύ!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου