Select Page

Ο Φρέντερικ, του Leo Lionni και τα χορταστικά ποιήματα.

Ο Φρέντερικ, του Leo Lionni και τα χορταστικά ποιήματα.

γράφει η Αλεξάνδρα Παυλίδη

 

Από τις εκδόσεις Πατάκη -Λογοτεχνικά βιβλία με πολύχρωμη εικονογράφηση- σε Μετάφραση της Μαρίας Παπαγιάννη και σε Διόρθωση του Θανάση Κοκολόγου, κυκλοφορεί απο τον Σεπτέμβριο του 2016, ο βραβευμένος, με έπαινο Caldecott 1968, Φρέντερικ, του Leo Lionni.

Ο πολυτάλαντος- συγγραφέας παιδικών βιβλίων, αυτοδίδακτος ζωγράφος, γλύπτης, σχεδιαστής, καινοτόμος εικονογράφος,  Leo Lionni, μας παρουσιάζει τον ξεχωριστό Φρέντερικ, έναν ποντικό ποιητή.

Μια κοινωνία ποντικών, μέλος της οποίας είναι και ο Φρέντερικ, προετοιμάζεται για την έλευση του χειμώνα. Όλοι δουλεύουν σκληρά, μαζεύοντας καρύδια, καλαμπόκι, σιτάρι, άχυρο και ότι άλλο χρειάζεται για να επιβιώσουν τις δύσκολες μέρες που έρχονται.

Ο Φρέντερικ δεν κουβαλάει τίποτα. Όταν τον ρωτούν γιατί δεν δουλεύει, εκείνος ισχυρίζεται ότι εργάζεται, με διαφορετικό τρόπο.  Ακίνητος, με μισόκλειστα μάτια και συγκεντρωμένος, απορροφά την ενέργεια του καλοκαιριού, τα χρώματα, τις ηλιαχτίδες και όσες λέξεις μπορεί, για να επιζήσουν ο ίδιος και η παρέα του, τον χειμώνα. Μα τρώγονται οι λέξεις;

Όταν το χειμωνιάτικο σκηνικό κυριαρχήσει στην φύση, τα ποντίκια βρίσκουν καταφύγιο στην κρυψώνα τους. Τα αστεία και οι συνηθισμένες ιστορίες τελειώνουν ενώ τα τρόφιμα εξαντλούνται σταδιακά. Κάτι όμως δεν δείχνει να εξαντλείται και να καταβάλλεται από τις κακουχίες και τις δυσκολίες. Είναι η μαγεία του Φρέντερικ ή αλλιώς η δυναμική της ποίησης.

Οι λέξεις, τα χρώματα και το καλοκαιρινό φως, αποτυπωμένα στο μικρό μυαλουδάκι του, μόνιμα μισονυσταγμένου, Φρέντερικ ζωντανεύουν, μεταδίδονται και επικοινωνούν τα μηνύματα μιας άυλης ισχύς, της ποίησης. Ξαφνικά, ο Φρέντερικ από τεμπέλης και αλλοπαρμένος της παρέας, τον οποίο κορόϊδευαν τα μέλη της ποντικοομάδας, μετατρέπεται σε έναν ποντικό  άξιο θαυμασμού.

Τι οδήγησε τα ποντίκια να σεβαστούν και να αποδεχθούν την διαφορετικότητα του Φρέντερικ; Μπορούν οι πεινασμένοι ποντικοί  να χορτάσουν με την θύμηση της εποχής της αφθονίας; Η τέχνη μπορεί να σώσει ή τουλάχιστον να βοηθήσει κοινωνίες και άτομα; Σε ένα κόσμο που όλα τείνουν να υπολογίζονται και κατ’ επέκταση να αξιολογούνται βάσει των σταθερών μεταβλητών του χρόνου και του χρήματος, το ερώτημα αφορά τον βαθμό στον οποίο η ποίηση μπορεί να συνεισφέρει στην ανθρώπινη ευτυχία.

Στην περίπτωση του Φρέντερικ, του Leo Lionni,  πάντως, η ποίηση αναμετρήθηκε με την πείνα των ποντικών και αν δεν την νίκησε, σίγουρα την κατέστησε ανίσχυρη μπροστά σε έναν γεμάτο καλοκαιρινά χρώματα και μυρωδιές, νου.

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος