Στην κουνιστή την πολυθρόνα

11.10.2018

Στην κουνιστή την πολυθρόνα
Οταν εκει σε βρουν τα χρόνια
Θα’ναι η λάμπα η αφημένη
να σου φωτίζει αναμμένη
κάθε ανάμνηση παλιά
Στην κουνιστή την πολυθρόνα
όταν ο χρόνος θα σε βρίσκει
και θα σου φέρνει αναμνήσεις μη φοβηθείς να θυμηθείς
Στην κουνιστή την πολυθρόνα θα έχει γίνει ο χρόνος φίλος
και οι ρυτίδες των ματιών σου θα ναι ρυάκια της ψυχής
Θα ρέει μέσα τους σοφία
θα είναι το ύδωρ της αγάπης
σε ό,τι έμεινε στ’ αλήθεια
σε ό,τι ποθησες να ζεις
Κι αν ταλαντεύεται η καρέκλα να μη γυρίσεις να κοιτάξεις
ποιος είναι πίσω από εσένα
και με συμπόνια την ωθεί.
 Τις κουνιστές τις πολυθρόνες τις ταλαντεύει η μοναξιά.
Να μη γυρίσεις να κοιτάξεις

 

_

γράφει η Μαίρη Αθανασίου

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου