Τα σ’ αγαπώ που δεν ξεχνώ

Το δειλινό, στου ήλιου το πλευρό
θα δέσω μιαν ευχή να ταξιδέψει
Στης δύσης τον απέραντο λυγμό
μαζί της και ένα δάκρυ μου θα τρέξει

Μες στον γιαλό θα κρύψω εδώ
σε γυάλινο μπουκάλι
τα σ’ αγαπώ που δεν ξεχνώ
πριν μου τα κλέψουν οι άλλοι

Στον δρόμο του γεμάτου φεγγαριού
θλιμμένες οι στιγμές μας σε μιαν άκρη
Στα βότσαλα χρυσού καλοκαιριού
βυθίστηκε η αγάπη μας σε νάρκη

Στης θάλασσας την άσβεστη ορμή
ο φάρος της αγάπης σκοτεινός
Στα κύματα, χαμένη μοναχή
παλεύει μια ελπίδα ναυαγός

Θα μένω εδώ ν’ αναζητώ
στην άμμο τ’ άρωμά σου
Στα χνάρια μας θα περπατώ
θα γράφω το όνομά σου.

_

γράφει η Ελένη Λουκά

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!