Το άδειασμα και τα κενά ψυχής

25.01.2017

Σ’ έχασα μέσα από τα χέρια μου. Σαν άμμος γλίστρησες ανάμεσα από δάχτυλα που τη λατρεία τους αποτύπωναν σε κάθε σου γωνιά. Σ’ έχασα τόσο αιφνιδιαστικά, όπως ένα σύννεφο κρύβει τον ήλιο. Κάθε που με πονούσες μαραίνονταν και ένα λουλούδι από τον κήπο, που στην ψυχή μου είχα φτιάξει σαν ήρθες. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί με πονάς, αφού στα χέρια μου γεννιόσουνα ξανά και ξανά. Έγινε ο πόνος αβάσταχτος. Πελέκιζε σιγά σιγά αυτόν έρωτα. Δε σταμάτησες να με πονάς, κι ένα πρωί δεν υπήρχε λουλούδι ζωντανό στον κήπο. Σ’ έχασα, μ’ έχασες. Κι ήθελα μόνο να μ’ αγαπάς. Εγώ, και την ανάσα μου σου χάριζα. Σε καλωσόρισα σαν τόξο ουράνιο μετά από μπόρα καλοκαιρινή. Σαν ανοιξιά μετά από βαρύ χειμώνα, που ούτε τις αμυγδαλιές  δεν αγάπησε. Μ’ έχασες. Μόνο στα όνειρά σου πια θα σεργιανάω με μια αγκαλιά λουλούδια, να σου θυμίζουν τον κήπο μου. Μόνο σαν κλείνεις τα μάτια μπροστά σου θα με θωρείς στα ολόλευκα ντυμένη και τα χείλη μου άβαφα σαν οπτασία. Σ’ έχασα χωρίς να θέλω, μα δε με κράτησες. Κράτα όλα όσα σου έδωσα από τα μύχια της ψυχής μου. Κράτησέ τα γιατί θα σου χρειαστούν. Όσο για μένα, θα ξαναγεννηθώ από τις στάχτες μου, σαν άλλος Φοίνικας.

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το μαγικό παγοπέδιλο

Το μαγικό παγοπέδιλο

Η Μαντώ ήταν ένα πανέμορφο κοριτσάκι έξι ετών, που το μόνο που τής άρεσε να κάνει ολημερίς και ίσως ολονυχτίς στον ύπνο της, ήταν να χορεύει. Χόρευε μπροστά στο μεγάλο καθρέφτη της κάμαρας των γονιών της και ονειρευόταν τις σκηνές τών παγκόσμιων θεάτρων, υπό την...

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

«Τους μήνες που δεν έχουν ρο το κρασί θέλει νερό» ξανάπιασε το γνωστό τροπάρι του ο Μηνάς, καθώς - αρχές του Μάη ήτανε - βολεύτηκε στην μόνιμη θέση του, στο κουτούκι του Γαβρίλη «Η ωραία Μέλπεια». Αποδέκτης της παρατήρησης η μόνιμη παρέα του, ο ξάδερφός του ο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου