Το ξύλινο σπαθί

Δημοσίευση: 5.07.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Είναι νωρίς ακόμη.

Γύρω μας πλήθος οι δειλοί και οι υποταγμένοι.

Κι οι βάρβαροι στα κάστρα τους

πιο καλά από ποτέ είναι φυλαγμένοι.

 

«Με ξύλινο σπαθί πού πας;

Αν δε χυθεί αίμα, πώς θα κερδίσεις όσα αγαπάς;»

«Εύκολο είναι» μου απαντάς.

«Είναι η αλήθεια μου, απέναντι απ’ το ψέμα»

 

«Πόσους πολέμους να κερδίζει μια καρδιά;» ρωτώ.

Μα εσύ έχεις λόγο και γι' αυτό.

«Όσους έχει χάσει αυτός που δεν έχει καρδιά»

απαντάς. Γελάς!

 

«Πώς μπορεί ένας άνθρωπος δίχως καρδιά

να χτίζει κάστρα κι οχυρά

και τη ζωή μου στα χέρα του να κρατά;»

 

«Τα κάστρα φτιάχτηκαν από δειλούς

και προστατεύουν μόνο τους ανάξιους.

Εσύ την καρδιά σου μόνο να ακούς και να ξέρεις καλά

πως ο καθείς τη ζωή του στα χέρια του κρατά

και η ελεύθερη καρδιά σε κάστρα και φυλακές δε χωρά!»

 

«Στα χέρια μου άρματα δεν κρατώ.

Το ξύλινο σπαθί σου στο νου να ταιριάξω προσπαθώ

Μα δεν νογώ»

 

«Το ξύλινο σπαθί μου κόπηκε απ’ το ίδιο δεντρί» μου λες.

«Με το δικό σου χαρτί, φτωχέ ποιητή

που γράφει για στιγμές της ζωής φωτεινές.

Αλήθεια, ακόμη η καρδιά σου απορεί...

αν το ξύλινο σπαθί μου τον πόλεμο να κερδίσει μπορεί;»


_

γράφει η Σοφία Ντούπη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Αθηνά Μαραβέγια

    “«Είναι η αλήθεια μου, απέναντι απ’ το ψέμα»”
    Τα λέει ΟΛΑ!!!!!!!!!!!
    ΝΑ είσαι καλά, Σοφία μου!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Εξαιρετικό!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Καλημέρα Αθηνά μου την αγάπη μου!!!!!

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Καλή σας μέρα κύριε Παλιεράκη να είστε πάντα καλά!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου