Άτιτλο

15.07.2016

Το λάκτισμα των ιδεών νοσηρό
το κλίμα της αλλοτρίωσης αινιγματικό
πλευρές αποξενωμένες, παράλυτες
με ρίζες αφυδατωμένες, να αποζητούν ρυάκια.
Ως Χαμαιλέων αινιγματικός, κάποιες φορές διπρόσωπος
κρυμμένος στις υπάρξεις των ξεπλυμένων χρωμάτων
κρατώ το ημίφως των προσχημάτων
και ως ακρογωνιαίος λίθος, σοφός και θνητός
να πνίγω τον εαυτό μου στο χώμα.
Τάση φυγής θα μου πεις φορώντας ψέμα ή μάσκα
ξεχνώ τι είναι σωστό.
«Περί ης ο λόγος» λοιπόν
η απογύμνωση της ώρας που αναζητώ
η ευάλωτη πόλη που παίζει το ρόλο του ρολογιού
γυρίζει ανάποδα και αφυδατώνει τη νοημοσύνη;
Βρίσκει αναχώματα στη λήθη και συνεχίζει
τη διελκυστίνδα των αντιφάσεων
χτυπώντας τη γροθιά στο τραπέζι ;
Η υποθήκη των αφημένων ψυχών που επιτρέπει
τον δανεισμό αισθημάτων που πάγωσαν;
Τι λυπηρό και ανούσιο , μα δες πως κατάντησες
έχασες τη λαλιά σου και δεν μπορείς να κελαηδήσεις
και οι ελπίδες σου όνειρα θερινής νυχτός.
Τι το θες όταν η μουσική σταματήσει πλέον να παίζει
θα πρέπει να μάθεις να ζεις στη σιωπή.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Η ασκήμια της

Η ασκήμια της

Θαρρώ πως θαυμάζω τη ουδετερότητα της. Η κοινή, αδιάφορη ουδετερότητα της  που τα Σάββατα κλωνοποιείται σε παζάρια μονολόγων να κρύψει την ασχήμια της.   Μα θαρρώ πως θαυμάζω και την ασχήμια της. Γιατί κρατώντας την στα δάχτυλά η ασχήμια της δεν υπήρξε ποτέ...

5 σχόλια

5 Σχόλια

    • περσα

      Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια σημαντικά και όμορφα να σαι καλα!!!!!!!!!!!!

      Απάντηση
  1. Μάχη Τζουγανάκη

    γυρίζει ανάποδα και αφυδατώνει τη νοημοσύνη…

    Πέρσα υπέροχο και αυτό. Σκληρή και γεμάτη μηνύματα πένα…απο τις δυνατές της σελίδας…

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ιδιαίτερη γραφή με κοφτερές …!
    ΜΠΡΑΒΟ!

    Απάντηση
  3. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    λέξεις και έννοιες…!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου