Άτιτλο

15.07.2016

Το λάκτισμα των ιδεών νοσηρό
το κλίμα της αλλοτρίωσης αινιγματικό
πλευρές αποξενωμένες, παράλυτες
με ρίζες αφυδατωμένες, να αποζητούν ρυάκια.
Ως Χαμαιλέων αινιγματικός, κάποιες φορές διπρόσωπος
κρυμμένος στις υπάρξεις των ξεπλυμένων χρωμάτων
κρατώ το ημίφως των προσχημάτων
και ως ακρογωνιαίος λίθος, σοφός και θνητός
να πνίγω τον εαυτό μου στο χώμα.
Τάση φυγής θα μου πεις φορώντας ψέμα ή μάσκα
ξεχνώ τι είναι σωστό.
«Περί ης ο λόγος» λοιπόν
η απογύμνωση της ώρας που αναζητώ
η ευάλωτη πόλη που παίζει το ρόλο του ρολογιού
γυρίζει ανάποδα και αφυδατώνει τη νοημοσύνη;
Βρίσκει αναχώματα στη λήθη και συνεχίζει
τη διελκυστίνδα των αντιφάσεων
χτυπώντας τη γροθιά στο τραπέζι ;
Η υποθήκη των αφημένων ψυχών που επιτρέπει
τον δανεισμό αισθημάτων που πάγωσαν;
Τι λυπηρό και ανούσιο , μα δες πως κατάντησες
έχασες τη λαλιά σου και δεν μπορείς να κελαηδήσεις
και οι ελπίδες σου όνειρα θερινής νυχτός.
Τι το θες όταν η μουσική σταματήσει πλέον να παίζει
θα πρέπει να μάθεις να ζεις στη σιωπή.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Το χρονικό των μετρητών

Το χρονικό των μετρητών

Έγινε διόρθωση στο όνομά μου, δεν είμαι πια εγώ. Έγινε διόρθωση στα όνειρά μου, σκέφτομαι πριν πω. Η υπερχείλιση συναισθημάτων κόπηκε. Το ρεύμα κόπηκε. Πήγα σε άλλη εταιρία. Άλλαξα πρόσωπο, ταυτότητα τι θέλεις να σου πω; Είχαν ακριβή προμήθεια. Τέλος το χρονικό των...

Ψυχή σε καραντίνα

Ψυχή σε καραντίνα

Λέμε πολλά και δεν λέμε τίποτα.  Κι όταν δεν λέμε τίποτα τα λέμε… όλα.  Και αντί για τίποτα πλέον όλοι γράφουν τπτ. Κρύβομαι και κρύβεσαι Είμαστε συνέχεια σε καραντίνα. Kαραντίνα στην ψυχή. Ψυχή σε καραντίνα. Κάποιες μέρες στεναχωριέμαι που υπάρχω γιατί είμαι μηχανή....

5 σχόλια

5 Σχόλια

    • περσα

      Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια σημαντικά και όμορφα να σαι καλα!!!!!!!!!!!!

      Απάντηση
  1. Μάχη Τζουγανάκη

    γυρίζει ανάποδα και αφυδατώνει τη νοημοσύνη…

    Πέρσα υπέροχο και αυτό. Σκληρή και γεμάτη μηνύματα πένα…απο τις δυνατές της σελίδας…

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ιδιαίτερη γραφή με κοφτερές …!
    ΜΠΡΑΒΟ!

    Απάντηση
  3. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    λέξεις και έννοιες…!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου