Άτομα με αναπηρία (Ακροστιχίδα)

8.10.2016

wheelchair_man

Αν ρίξεις, Θεέ μου, μια ματιά σ’ αυτά τα πλάσματά σου.
Τη δύναμη που ’χει η ψυχή, θα αισθανθείς κοντά Σου!
Όλα μαζί και χωριστά τον σεβασμό αξίζουν,
Με λιονταρίσια δύναμη καθημερνά πασχίζουν!
Αγάπη θέλουν και ζητούν, γιατί αγάπη δίνουν

Με τις πολλές αξίες τους ισάξιοι να γίνουν!
Εσύ, Θεέ, που ’σαι ψηλά κι από ψηλά μας βλέπεις

Αυτά τα λιονταρόπουλα πρέπει να επιβλέπεις!
Να είσαι πάντα πλάι τους, μαζί με τους δικούς τους
Απ’ το περβόλι της χαράς παίρνομ’ απ’ τους καρπούς τους.
Παίρνουν τα “μπράβο” της ζωης γιατί χαμογελάνε
Η μάχη είναι άνιση, μα αυτοί θα πολεμάνε!
Ρίχνουν το βέλος στο σκοπό που θέτουν στη ζωή τους
Ίσως γιατί εκτίμησαν το ύψος της ψυχής τους.
ΑμεΑ είναι άτομα με όλους μας που μοιάζουν

Αλλά στο δεκαπλάσιο αγάπη μας μοιράζουν.
Με τη δική Σου δύναμη αυτά μεγαλουργούνε
Έργα π’ αξίζουν θαυμασμό πάντα δημιουργούνε!
Αν θέλεις, έχε τα καλά, κι αυτά και τους δικούς τους

Κάνε τη μέρα όμορφη γι’ αυτά και τους γονιούς τους.
Ίσως δεν είμαι άξια για ’κείνα να μιλήσω

Ένα τρανό “Ευχαριστώ” σε Σένα να ψελλίσω.
Υπερουράνιε Θεέ, ξέρεις τα βάσανά τους
Που πάντα τα ακολουθούν, μέχρι τα υστερνά τους.
Αφού τα ξέρεις, Κύριε, φώτισε τη στρατιά τους
Θάρρος στείλε όπως μπορείς στην οικογένειά τους!
Είναι φορές που αισθάνομαι ένα μηδέν μπροστά τους
Ιδίως όταν σκέφτομαι τα κατορθώματά τους!
Στα όνειρα που πλάθουνε δώσε φτερά κι ελπίδα

Όταν την κάνουν να ριγά την έρμη αυτή πατρίδα!
Μας κάνουν υπερήφανους οι ικανότητές τους
Αγάπη, δύναμη ψυχής, οι ιδιότητές τους!
Δεν κάνουν πίσω στης ζωής τις μύριες τόσες μπόρες
Έχουν το ήθος τους ψηλά στις δύσκολες τις ώρες!
Σ’ εσάς αφιερώνω αυτή την ακροστιχίδα για τη δύναμη της ψυχής σας!

(Το ποίημα το αφιέρωσα και δημοσιεύτηκε στην ομάδα “Άτομα με αναπηρία Αμέα και Ευπαθείς Ομάδες” σαν ελάχιστη τιμή για την Παραολυμπιακή ομάδα μας που σάρωσε και φέτος τα μετάλλια στο Ρίο!)

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Εξαιρετικό!!! Συγχαρητήρια Χρυσούλα!!! Γραμμένο με αγάπη, σεβασμό και απεριόριστο θαυμασμό. Τους αξίζει ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ για τη δύναμη της ψυχής τους.

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Σε ευχαριστώ πολύ Βάσω μου!!!
    Να σαι καλά…..
    Υγεία να χεις και πολλή αγάπη!
    Καλό σου βράδυ!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      ΑΝΩΝΥΜΟΣ = Πλοκαμάκη Χρυσούλα

      Απάντηση
  3. sofia25164

    Συγχαρητήρια Χρυσούλα μου!!! Είναι πραγματικά υπέροχο!!! Και ναι συγχαρητήρια και στα παιδιά και τις οικογένειες τους για τη δύναμη και το μεγαλείο της ψυχής τους!!!Να είσαι πάντα καλά αγαπημένη και να μας αγγίζεις με τον δικό σου μοναδικό τρόπο!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Σε ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου , Σοφία!!!!!!!!!!!!!!!!!
      Να είναι καλά όλοι οι ήρωες της διπλανής πότρας…
      Να τους προστατεύει η αγάπη του Θεού και ο σεβασμός των ανθρώπων…
      ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ!!!!!

      Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Με συγκίνησες Χρυσούλα…

    Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    Σε ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Έλενα!!!

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανάκη

    Γοητεύομαι πάντα από την ευαίσθητη ρίμα σας… Μπράβο που στέκεστε τόσο ζεστά στη ζωή και στους ανθρώπους που έχουνε μάθει να παλεύουν.

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Σε ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Μάχη!
      Τιμή μου τα σχόλιά σου!!!!!!!!!!!!!!!

      ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου