Έλα να ταξιδέψουμε

19.05.2015

 

 

Έλα να ταξιδέψουμε

σε υπόγειες και ουράνιες στοές

με το άρωμα ενός ρόδου

στα χείλη για φιλί

όταν η πλάση

ντύνεται μενεξέδες

μενεξέδες και

χρυσό του δειλινού

χρώματα του νόστου αγαπημένα,

από τότε η πόρτα κλειστή,

μην κοιμηθείς

ένα φεγγάρι

η αλήθεια μας απόψε

οι πληγές ας μείνουν ανοικτές

και οι καρδιές...

να μας θυμίζουν

όσα του παρελθόντος

μυστικά σωπαίνουν μέσα μας

για ένα ψίθυρο γύρισα πίσω

να σταματήσω σε στιγμές

που πέτρωσε ο χρόνος

και σε βότσαλα που πέταξες

κι έγιναν βράχια

σ' αυτά που

αφουγκράζεσαι με δέος

βιώνοντας την αγάπη

στο παρόν

ως αποκάλυψη ζωής,

μα... πάλι κοιμήθηκες

πάλι άργησα

κι' είχα ένα ματσάκι γιασεμιά

να σου χαρίσω...

μετάξια λευκά

υφαίνει η μνήμη σκορπώντας

άλλη μια φορά

στο πουθενά

σύννεφα κι όνειρα.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

4 σχόλια

4 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Ξημερώματα ξαναγύρισε η κυρά της μνήμης από τα μαβιά νερά του Λιβυκού κι είχαν πετάξει πετροχελίδονα οι προσευχές και τα τραγούδια κι είχε γεμίσει η ανατολή φτερουγίσματα τον αέρα και το μύρο στ’ αγγέλου το φτερό ξύπνησε τον παλιό καιρό και ξεκαθάρισε ο νους άλλη μια φορά και ξεστράτισε απ’ τα πρέπει. Όλα σε τάξη Μάχη, ακόμη και το χάος έχει κανόνες, άφηνε να νομίζουν οι άλλοι πως έχεις μείνει στην ίδια τάξη, οι άλλοι… που ξεχνούν… κι ο χρόνος γελά…

      Απάντηση
  1. Ελένη Ιωαννάτου

    μετάξια λευκά
    υφαίνει η μνήμη σκορπώντας
    άλλη μια φορά
    στο πουθενά
    σύννεφα κι όνειρα.

    Εξαιρετικό Ζωή!!!
    Ο τρόπος γραφής σας
    με συγκλονίζει!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Πρόθυμα μάτια μου, που εκφράζεται η ψυχή καμιά φορά όταν στο ίδιο καραβάνι σμίγει ανθρώπους διαφορετικούς και γίνονται όλα τα τοπία, άγιοι τόποι της καρδιάς Γράφε Ελένη, ξεδίπλωνε τα φυλλαράκια της καρδιάς κόντρα του καιρού, σε πείσμα του ανοδήγητου ξεκούρδιστου κόσμου. Ευχαριστώ την αγάπη σου.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου