Έλα σαν έρωτας

4.09.2016

A31_b

Έλα ένα φθινοπωρινό πρωινό.
Μια συννεφιασμένη Δευτέρα ή μια βροχερή Παρασκευή.
Έλα σαν στρώμα παχύ από κίτρινα φύλλα ή σαν ηλιαχτίδα που βράχηκε και τώρα στεγνώνει, στου ουράνιου τόξου την αναπαυτική αγκαλιά.
Το χώμα νωπό.
Αναδύει αρώματα από σανδαλόξυλο και ρόδινο πιπέρι.
Τρεις μήνες και μια εποχή.

Έλα ένα χειμωνιάτικο απόγευμα.
Σ’ ένα γιορτινό του Δεκέμβρη τραπέζι ή σε μια χιονισμένη του Γενάρη σκεπή.
Έλα σαν νότα που το ’σκασε από ένα παγωμένο πεντάγραμμο ή σαν αλκυονίδα ημέρα που τρύπωσε και φωλιάζει, στης χειμερίας τα μοναχικά παγοδρόμια.
Πέρασαν ξανά έξι μήνες.
Μισός χρόνος και δυο εποχές.

Δεν ξεθωριάζει της κακοκαιρίας η γεύση, απ’ της ψυχής τα άλικα χείλια.
Να ’ρθεις σαν έρωτας ακόμη προσμένω.
Κόντρα σε άψυχα ημερολόγια κι ανόητους οιωνούς.

Έλα με της άνοιξης τα πρωτότοκα άνθη και των καρπών τις αυθεντικές μυρωδιές.
Έλα με των τζιτζικιών το πρώτο τραγούδι και των αμπελιών τον μεθυσμένο χορό.

Πέρασαν δώδεκα μήνες.
Ένας χρόνος και τέσσερις εποχές.

Έλα σαν σκέψη, μα πάρε μορφή.
Μην υποκύψεις στον φόβο της ήττας.
Έλα σαν όνειρο, μα μη χαθείς την αυγή.
Μη γίνεις ποτέ εμπειρία μιας νύχτας.
Έλα σαν έρωτας, μα μη μείνεις εκεί.
Γίνε της ζωής καταφύγιο κι αγάπη παντοτινή.

-

γράφει η Ροδάνθη Πάντου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

6 σχόλια

6 Σχόλια

    • Ροδανθη

      ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ! ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ !

      Απάντηση
  1. Ελευθερια

    Ένα ποίημα τόσο εκφραστικό… υμνεί τον έρωτα σε κάθε στίχο του..

    Απάντηση
    • Ροδανθη

      ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΥ ! ΚΑΛΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΕΜΝΕΥΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ !

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Κάθε στίχος και μια εικόνα, μια εποχή που την περιγράφεις τόσο όμορφα. Μπράβο.

    Απάντηση
    • Ροδανθη

      ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΛΟΓΙΑ ! Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ Η ΑΓΑΠΗ, ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΟΥΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΠΟΧΗ, ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΜΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ !

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου