Το τίποτα φοβάμαι

Δημοσίευση: 17.12.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Το τίποτα φοβάμαι.

Τις εβδομάδες που θα ’ρθουν ξαφνικά κι απρόσμενα.
Τη Δευτέρα που θα ξημερώσει δίχως φως, χωρίς ήλιο.
Την Τρίτη με τα μελαγχολικά μεσημέρια
και την Τετάρτη με τα μονότονα απογεύματα.
Της Πέμπτης το σούρουπο,
που θα φυσάει εκείνο τ’ απόκοσμο αεράκι
και της Παρασκευής τα μεσάνυχτα,
με τα πυκνά σκοτάδια στις ακροθαλασσιές.

Όλοι λένε πως το τίποτα φοβάμαι.
Κι όμως, αυτό το τίποτα δεσπόζει μες στα σαββατοκύριακα.
Κι αυτά βαδίζουν νωχελικά μες στη βδομάδα,
σαν υπνωτισμένες μπαλαρίνες που το ’σκασαν απ’ τη σκηνή.

Μακάρι να μπορούσα να ξορκίσω τα «δεν» και τα «μην» όλου του κόσμου.
Φωτιά να βάλω σε ανούσιους φόβους κι άσκοπες αναβολές.

Το τίποτα φοβάμαι.
Αυτό που θα ’ρθει αύριο, μεθαύριο, την άλλη βδομάδα ή τον επόμενο μήνα.

Μα πιο πολύ απ’ όλα φοβάμαι πως τελικά,
κάπου ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον,
έχασα για πάντα το σήμερα…

_

γράφει η Ροδάνθη Πάντου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. sofia25164

    Θα συμφωνήσω με την αγαπημένη μας Άννα, πολύ δυνατό… μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  2. Ροδάνθη

    Σας ευχαριστώ πολύ ! Χαίρομαι που σας άρεσε ! Καλές γιορτές !

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου