Έναν ορίζοντα ανοιχτό…

3.05.2016

anna_roumelioti_chair

Φωτογραφία: Άννα Ρουμελιώτη

Στην άκρη ενός νήματος δεμένη

στριφογυρίζω στη ζωή μου

ψάχνοντας δρόμο ανοιχτό.

έχω τον ορίζοντα στο νου μου

μα βάζω εμπόδια στο μυαλό.

Κρέμονται από τα χέρια μου τα όνειρα

γδέρνονται καθώς περνώ στους δρόμους βιαστικά

κάποια τα εγκαταλείπω το ίδιο γρήγορα

και έτσι είναι σαν να μην ονειρεύτηκα

κι άλλα τα τραβολογάω δώθε κείθε καθημερινά.

Τα ξεναγώ στην γκρίζα πόλη και ύστερα

τα πετάω μέσα σε μισογκρεμισμένες ζαρντινιέρες

εκείνες με τα μαραμένα ίχνη λουλουδιών

εκείνες με την αποτρόπαια όψη της εγκατάλειψης.

Αν είχαν φωνή τα πεθαμένα λουλούδια θα με κατσάδιαζαν

γιατί έθαψα και τα όνειρά μου μαζί τους

κι όσα δεν έθαψα με βαραίνουν

ξεχασμένα σε μια άκρη του μυαλού.

Θαρρείς και τα ακούω πολλές φορές, που μου φωνάζουν

πως μέσα μου όλο και λιγοστεύει ο αέρας

κι εκείνα πνίγονται και αργοσβήνουν

και μου λένε πως όλο και πιο πολύ ξεχνάω

αν πέθανα ή αν ζω ...

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    “έχω τον ορίζοντα στο νου μου

    μα βάζω εμπόδια στο μυαλό.” To μυαλό και η λογική βάζουν τα μεγαλύτερα εμπόδια στα όνειρα που θέλουν να πετούν ελεύθερα. Τι όμορφα που τα έγραψες πάλι Άννα! Μπράβο!

    Απάντηση
  2. Αθηνά Μαραβέγια

    Όμορφες εικόνες, αλλά γιατί από το “τραβολόγημα” να καταλήγουν σε τέτοιες ζαρντινιέρες;
    Μ’ άρεσε αυτό το τραβολόγημα που όλοι το έχουμε κάνει, τα θάβουμε, νομίζοντας πως θα έρθει ο καιρός για να τα πραγματοποιήσουμε, λες και ο χρόνος είναι με το μέρος μας…
    Σ’ ευχαριστώ για τούτο το μοίρασμα!!!

    Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Για τα όνειρά σου τα πεθαμένα δεν μπορώ να σου πω τίποτα. Για εκείνα όμως που τάχεις ”ξεχασμένα στου μυαλού σου την άκρη” σε συμβουλεύω να τους δώσεις πολύ μεγάλη σημασία πριν και γι’ αυτά να είναι αργά.Κάνε ‘ο,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν Άννα άκου με που σού λέω…Δώσε τους τη ζωή που ονειρεύτηκες, Είσαι τόσο νέα . Μπορείς….

    Απάντηση
  4. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Όνειρα που δεν έζησαν είναι αυτά στα οποία δεν πιστέψαμε…
    Ζωγραφιά σε γκρίζο φόντο τα γδαρμένα όνειρά σου!
    ΜΠΡΑΒΟ……………
    Καλό βράδυ ‘Αννα!

    Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Υπέροχη φωτογραφία! Καλησπέρα Άννα με τους όμορφους στίχους σου 🙂

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανάκη

    Φιλενάδα…έρχομαι με ποτιστήρι…φρέσκο χώμα και λοιπά υλικά…Θα τις κάνουμε κούκλες αυτές τις ζαρντινιέρες και ζηλευτές!
    Χρόνια πολλά! Για τη φωτογραφία έχω ήδη εκφραστεί…! Απλά υπέροχη…όπως και όλη η συλλογή από εκεί…

    Απάντηση
  7. Ανώνυμος

    Με άγγιξε το ποίημά σου Άννα μου… κάποια στιγμή πίστεψα πως γράφτηκε για μένα και τα όνειρά μου… αυτά που πέταξα, που έθαψα και κείνα που γδέρνω και τραβολογώ!!! Έχεις την αγάπη μου… καλή σου μέρα!

    Απάντηση
  8. Άννα Ρουμελιώτη

    Καλημέρα όλη μέρα σας εύχομαι και Χρόνια Πολλά!!Να είστε όλες καλά πάντα σας ευχαριστώ για τα τόσο όμορφα και ξεχωριστά λόγια σας!!

    Απάντηση
  9. sofias70

    Μπράβο Άννα!Οι στίχοι σου απηχούν πολλαπλά συναισθήματα και θα μπορούσαν να ταυτιστούν πολλοί!Χρόνια πολλά!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου