Ένας τρελός ή ένας Χριστός

7.06.2019

Σκέψεις σκόρπιες στον νου.

Εικόνες παντού.

Από κάπου να πιαστείς

κάτι για να πεις.

 

Φταίει η εποχή;

Αποκαλόκαιρο.

Αρχές φθινόπωρου

καιρός άστατος

όπως κι οι ζωές μας.

 

Πώς να συνταιριάξεις λέξεις

πώς να γεννήσεις μια ιστορία

όταν η δική σου

τείνει να γίνει τραγωδία;

 

Από πού να πιαστείς

και ποιο χέρι να δώσεις;

Παντού κατήφεια

ολούθε ανασφάλεια.

 

Παιδιά με όνειρα,

με όρεξη για δημιουργία

έτοιμα να πετάξουν

και ν’ απογειωθούν.

Και οι μεγάλοι

που φρόντισαν

με περίσσεια επιμέλεια

να τους κόψουν τα φτερά·

δεν χρειάζονται πια “τρελοί”

με όνειρα πολλά.

 

Χέρια χρειάζονται

χέρια εργατικά

οι σκέψεις απαγορεύονται

εκτός αν είναι σε κουτάκια.

 

Ιστορίες ξαναγράφονται

καταπώς συμφέρουν.

Λαοί αποδεκατίζονται

τι κι αν υποφέρουν.

 

Ένας τρελός

ή ένας Χριστός

να δώσει φως κι ελπίδα.

 

Να τι χρειάζεται

τούτος ο κόσμος σήμερα

μήπως και λασκάρουν

τα γρανάζια της μηχανής

αυτά που κινούν

οι έχοντες και κατέχοντες

να προχωρήσει τούτη η ζήση…

 

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

 

_

Ακολουθήστε μας

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω, Θα θολώσω τα νερά της λιμνάζουσας θλίψης Θα κοπιάζω να βρω έναν λόγο χαράς    Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις, Ένα λουλούδι θα κόψεις, θα το μυρίσεις  Θέλεις να κλέψεις την ουσία, του παραπάνω εσύ για να ζήσεις.   Μια ώρα...

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Lena Mavroudi Mouliou

    Ναι είναι που έλεγες ότι δεν την μπορούσες τη πεζοποίηση! Εσύ και να μην το μπορείς; αδύνατον και αν για θέμα έχεις τα παιδιά ε, το απογειώνεις…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου