Ένα κομπλιμέντο…

23.12.2015

 

 

Εάν το θες εσύ

Είσαι ο προορισμός ενός μακρινού ταξιδιού

Η τελειότητα των καλύτερων τρόπων

Στις ήσυχες στιγμές η σιωπή

Ο αφρός στο κύμα του ενθουσιασμού

Προς τα πάνω, η κίνηση και η φορά μου.

 

Ήθελα μόνο μια στιγμή να σου πω

Ότι είσαι το ύψιστο για μένα

Και θέλω να σιγουρευτώ, εάν νιώθεις το ίδιο για μένα

Εάν νιώθεις για μένα…

 

Εάν το θες εσύ

Είσαι ο τόπος χαλάρωσης μου,

Οι μέρες εορτών μου κάθε χρόνο,

Ο δικός μου διάδρομος με γλυκά στο σούπερ μάρκετ,

Η λύση όταν κάτι πάει στραβά.

Τόσο πολύτιμη, ώστε ο καθένας ευχαρίστως θα σε φύλαγε

Και τόσο όμορφη, ώστε ποτέ κανείς δεν θα μπορούσε να σε αρνηθεί.

 

Sportfreunde Stiller, Ein Kompliment

μετάφραση: Άντια Αδαμίδου, επιμέλεια μετάφρασης: Μαριέλλα Κροκίδου

 

Όταν φτάνουν στα χέρια μας τέτοιοι στίχοι σκεφτόμαστε αμέσως ποιος σπουδαίος γνωστός ποιητής τους έχει γράψει και ποιος διάσημος ηθοποιός κατάφερε να τους απαγγείλει και να τους κάνει γνωστούς μέσα από την φωνή του. Στην συγκεκριμένη περίπτωση βέβαια, όσο περίεργο και αν ακούγεται δεν έχουμε ένα ποίημα αλλά ένα τραγούδι και μάλιστα του γερμανικού ροκ συγκροτήματος Sportfreunde Stiller που εδώ και 20 περίπου χρόνια μετράει πολλές επιτυχίες τόσο στην Γερμανία όσο στην Ελβετία και στην Αυστρία.

Μέσα από αυτό το τραγούδι γίνεται αντιληπτή η τόσο λεπτή-σχεδόν αόρατη-γραμμή που διαχωρίζει ένα τραγούδι από ένα ποίημα. Πρόκειται, λοιπόν, για το καλύτερο απτό παράδειγμα του ότι ένα ποίημα μπορεί να είναι τραγούδι και αντίστοιχα ένα τραγούδι μπορεί να χαρακτηριστεί ως ποίημα. Πραγματικά δύσκολος ο ορισμός και ο διαχωρισμός των δύο αυτών εννοιών. Ποιος άλλωστε μπορεί να ορίσει κάτι τόσο ιδιαίτερο όσο το τόσο βαθύ συναίσθημα;

Το ποίημα (ας μου επιτραπεί αυτός ο όρος, καθώς από αυτή τη σκοπιά θεωρώ πως πρέπει να αξιολογηθεί) έχει τίτλο «Ένα Κομπλιμέντο», κάτι απλό δηλαδή, μια λέξη, μια φιλοφρόνηση, ένας απλά καλός λόγος. Ουσιαστικά όμως πρόκειται για κάτι πολύ παραπάνω από μερικές αράδες λέξεων αποτυπωμένες σε ένα χαρτί…

Το «Ένα Κομπλιμέντο» είναι μια ξεκάθαρη ερωτική εξομολόγηση. Μια εξομολόγηση που θα μπορούσε να γίνει και από τα δύο φύλα (με την μόνη αλλαγή των δύο τελευταίων στίχων π.χ. Τόσο πολύτιμος, ώστε οποιαδήποτε ευχαρίστως θα σε φύλαγε και τόσο όμορφος, ώστε ποτέ καμιά δεν θα μπορούσε να σε αρνηθεί).

Τα λόγια είναι ακριβώς αυτά που θα ήθελε να εκφράσει ένας ερωτευμένος και αυτά που θα ήθελε να ακούσει ο αποδέκτης αυτού του έρωτα. Κάθε λέξη είναι φορτισμένη συναισθηματικά τόσο ώστε να μην επιβαρύνει ψυχολογικά τον αποδέκτη. Το ύφος είναι τέτοιο που καταφέρνει εύκολα να συγκινήσει αλλά όχι να στεναχωρήσει. Οι στίχοι δεν αποτελούνται από δυσνόητες ή εξεζητημένες λέξεις τόσο στην γερμανική όσο σαφώς και στην ελληνική γλώσσα. Εξ’ άλλου ο στόχος μιας ερωτικής εξομολόγησης δεν είναι οι λέξεις αλλά η ουσία που κρύβεται πίσω από αυτές.

Ένας αυθόρμητος και νεανικός λόγος, ένα μικρό ερωτικό παραλήρημα έτσι όπως πρέπει και οφείλει να είναι. Εάν το θέλει, λοιπόν, είναι ο προορισμός ενός μακρινού ταξιδιού, η τελειότητα, η σιωπή στις ήσυχές μας στιγμές. Τίποτα το σύνθετο, τίποτα το δύσκολο να επιτευχθεί. Η σημασία που έχει ένας άνθρωπος στην ζωή μας φαίνεται αποκλειστικά και μόνο από το που τον τοποθετούμε σε αυτή. Εάν είναι η φορά μας, η κίνησή μας προς τα πάνω τότε μάλλον κάτι γίνεται σωστά.

Εάν το θες είσαι το μέρος όπου ξεκουράζομαι, είσαι οι μέρες αργίας του κάθε έτους, είσαι ακόμη και ο διάδρομος με τα γλυκά στο σούπερ μάρκετ. Είσαι όλα αυτά που μου χαρίζουν λίγες στιγμές ευτυχίας στην αδιάφορη ή κουραστική ζωή μου. Είσαι η λύση όταν κάτι πάει στραβά, όταν κάτι δεν «κολλάει», όταν βλέπω ότι με παρέα την μοναξιά δεν μπορώ να τα καταφέρω.

Η διαπίστωση σε όλη αυτή την έκφραση συναισθημάτων είναι ότι αυτός ο άνθρωπος είναι για τον ομιλητή τόσο πολύτιμος ώστε όποιος και να τον είχε θα τον φύλαγε σαν θησαυρό και ταυτόχρονα τόσο όμορφος ώστε κανείς δεν θα μπορούσε να τον αρνηθεί.

Πρόκειται ακριβώς για τον τρόπο που φαίνεται στα μάτια ενός ερωτευμένου το άλλο του μισό. Λόγια που είναι τόσο απλά κι όμως πολλές φορές μοιάζουν σχεδόν ακατόρθωτο να εκφραστούν από φόβο ή δισταγμό. Αυτά τα λόγια που πολλοί σκεφτόμαστε τα βράδια πριν κοιμηθούμε αλλά πάντα είναι τόσο δύσκολο να τα διατυπώσουμε όταν έρθει η ώρα. Πολλές φορές, λοιπόν, μένουν μόνο στη σκέψη μας και δεν τολμάμε να τα ξεστομίσουμε ποτέ.

Απόφαση του καθενός φυσικά αλλά εάν τα αισθήματα είναι τόσο δυνατά που συμφωνούν με κάθε φράση του ποιήματος, τότε ποιος ο λόγος να μην ειπωθούν; Τι το δύσκολο ή τι το κακό παρουσιάζουν; Άλλωστε δεν θα έπρεπε να θυμόμαστε ότι η γλώσσα του ανθρώπου που μπορεί να προκαλέσει τόσο μεγάλο κακό, είναι ικανή και για τόσο σπουδαία πράγματα όπως είναι ο έρωτας;

 

_

γράφει η Άντια Αδαμίδου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Αφιέρωμα στον Χουάν Ρούλφο (μέρος Α’)

Αφιέρωμα στον Χουάν Ρούλφο (μέρος Α’)

- - γράφει η Βάλια Καραμάνου -  Αφιέρωμα στον Χουάν Ρούλφο (μέρος Α’)  Πέδρο Πάραμο Ο Χουάν Προυσιάδο υπόσχεται στο νεκροκρέβατο της μητέρας του Ντολόρες πως θα πάει στην αγαπημένη της Κομάλα για να βρει τον πατέρα του, τον Πέδρο Πάραμο. Με αυτή την λιτή και δυνατή...

Η αληθινή τέχνη, μια αναγκαιότητα

Η αληθινή τέχνη, μια αναγκαιότητα

Η αληθινή τέχνη διαθέτει τη δύναμη να προκαλέσει καίριες μεταβολές στη συλλογική συνείδηση, μέσα από τη δημιουργική επινόηση, από το γόνιμο και από τον ουσιώδη διαλογισμό, από το αισθητικό της περιεχόμενο και από την εφαρμόσιμη γνώση της.  Από τα απαραίτητα στοιχεία...

Ο Τάκης Βαρβιτσιώτης μεταφράζει αριστοτεχνικά ποιήσεις του Stefan Mallarme

Ο Τάκης Βαρβιτσιώτης μεταφράζει αριστοτεχνικά ποιήσεις του Stefan Mallarme

  γράφει ο Αντώνης Χρ. Περδικούλης Η εντέλεια της μετάφρασης δεν έγκειται απλά στη μορφολογική μεταφορά της αντίστοιχης επιλεγμένης λέξης, ούτε αρκείται σε μια αυστηρή απόδοση των εκφραστικών μέσων και εννοιών του πρωτοτύπου. Aυτή ενδημεί μέσα στο αισθητήριο των...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τάκης Βαρβιτσιώτης μεταφράζει αριστοτεχνικά ποιήσεις του Stefan Mallarme

Ο Τάκης Βαρβιτσιώτης μεταφράζει αριστοτεχνικά ποιήσεις του Stefan Mallarme

  γράφει ο Αντώνης Χρ. Περδικούλης Η εντέλεια της μετάφρασης δεν έγκειται απλά στη μορφολογική μεταφορά της αντίστοιχης επιλεγμένης λέξης, ούτε αρκείται σε μια αυστηρή απόδοση των εκφραστικών μέσων και εννοιών του πρωτοτύπου. Aυτή ενδημεί μέσα στο αισθητήριο των...

Αριστοτέλης, Dune και Game of Thrones

Αριστοτέλης, Dune και Game of Thrones

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - διὸ ὥσπερ εἴπομεν ἤδη καὶ ταύτῃ θεσπέσιος ἂν φανείη Ὅμηρος παρὰ τοὺς ἄλλους, τῷ μηδὲ τὸν πόλεμον καίπερ ἔχοντα ἀρχὴν καὶ τέλος ἐπιχειρῆσαι ποιεῖν ὅλον· λίαν γὰρ ἂν μέγας καὶ οὐκ εὐσύνοπτος ἔμελλεν ἔσεσθαι ὁ μῦθος, ἢ τῷ μεγέθει μετριάζοντα...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου