Ένδειξη…

23.12.2015

 

Έβαψα μαύρα
όλα τα τριαντάφυλλα
στον κήπο
ως ένδειξη διαμαρτυρίας.
Μαύροι καπνοί
βγαίνουν απ΄τα σπίτια
κατάμαυροι και αποπνικτικοί.
Το καλοκαίρι παίρνει εκδίκηση
Ιούνιος – Ιούλιος – Αύγουστος.
Ύστερα έρχεται το Φθινόπωρο
σέρνοντας πίσω του τον θρήνο.
Φαντάσματα παιδιών
περπατούν στους δρόμους
τριγυρίζουν στα σοκάκια
και αφήνουν αποτυπώματα
στους μαυρισμένους τοίχους.
Τώρα ο μαύρος καπνός
ανεβαίνει στον ουρανό
μα αυτά τα μπλάβα σύννεφα
δεν θα φέρουν βροχή.
Ο πόλεμος κι ο θάνατος
θα περάσουν κι από εδώ
κάποια στιγμή…

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Διατηρώντας, μέσα του, μια ισορροπία δικαιοσύνης.
    Πολύ όμορφα κυλάει.
    Καλές γιορτές Άννα!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Δε γίνεται αλλιώς..τόση αδικία…δεν την αντέχει η γη ολόκληρη.. Τα αποτυπώματα στους τοίχους σχεδόν ανατριχιαστικά Αννα!

    Καλές γιορτές…Αννα μου με αγάπη!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Τα αποτυπώματα από άδικους χαμούς παιδιών ….. και η α δικία να συνεχίζεται … Καλές γιορτές Μάχη μου και η αγάπη ας μοιράζεται την κάθε μέρα!!

      Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Τόση μαυρλιλα αντέχεται ;;;; Δεν…..
    Καλές γιορτές Άννα χωρίς ίχνος μαύρου και των αποχρώσεων αυτού.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Ας προσπαθήσουμε να τη διώξουμε Λένα φυσικα δεν αντέχεται … Καλές γιορτές ας γεμίσουμε την καθημερινότητα με αγάπη και χαμόγελα ας την γεμίσουμε χρώμα ας την κανουμε γιορτή!!

      Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Οι πένες των καλλιτεχνών γράφουν… οι επαναστάτες γεμίζουν τους δρόμους…όμως παρόλα αυτά στα σοκάκια πληθαίνουν τα φαντάσματα μικρών παιδιών!!! Αναρωτιέμαι τι δεν κάνουμε καλά κι ο καπνός κι η μαυρίλα έφτασε πια στον ουρανό; Πολύ δυνατό το ποίημα σου Άννα μου. Καλές γιορτές με υγεία!!!!!

    Απάντηση
  5. Άννα Ρουμελιώτη

    Ξεχάσαμε τον άνθρωπο ξεχασαμε να ειμαστε άνθρωποι Σοφία τι να πω …. σε ευχαριστω για τις ευχές σου καλες γιορτές με υγεία!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου