Έχει πανσέληνο απόψε

5.03.2020

Δωσ’ μου τη θλίψη, απ’ τα μάτια σου

και κράτα μου το χέρι,

έχει πανσέληνο απόψε.

Διώξε τη θλίψη που βαραίνει τη ψυχή σου

και πάρε με μαζί σου,

είναι πανέμορφη η νύχτα απόψε.

 

Άσε την καρδιά σου ελεύθερη,

να ταξιδέψει, πέρα μακριά

σαν τον άνεμο, σαν τα πουλιά,

σε μέρη ανεξερεύνητα, μαγευτικά.

Εκεί που πάντα ονειρευόσουν.

 

Γιατί ο καιρός περνάει,

φεύγει, χάνεται

κι εμείς μεγαλώνουμε κι ανακυκλώνουμε

ό,τι μας βασανίζει, ό,τι μας θλίβει

ό,τι μας πληγώνει,

προσδοκώντας ενδόμυχα καλύτερες μέρες.

 

Mα δυστυχώς,

παραμένουμε εγκλωβισμένοι, παγιδευμένοι,

ερμητικά στους εαυτούς μας,

αδυνατώντας να αλλάξουμε τα αρνητικά του.

Αδυνατώντας να αποτινάξουμε από μέσα μας

την πίκρα από τις αφόρητες ερινύες

των ανεκπλήρωτων ονείρων μας.

Να αξιοποιήσουμε

τις Ευμενίδες των πόθων μας.

 

Ναι, ο καιρός περνάει.

Κι έχει μια τόσο όμορφη πανσέληνο

απόψε…

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου