Ήσυχοι πια…

28.09.2016

Νύχτα χλωμή με πρόσωπο θολό

δίχως αστέρια, δίχως φεγγάρι

στέκομαι μέσα σου και περιμένω

να έρθουν για λίγο οι αναμνήσεις μου

από τα χρόνια τα παιδικά.

Να θυμηθώ τους φίλους

να θυμηθώ τα γέλια τους και τις κινήσεις τους

δεν μπορώ φυσικά να παίξω μαζί τους

έχω πεθάνει από καιρό

σε μια ασήμαντη και ακαθόριστη στιγμή.

Το κοιμητήριο δεν χωρούσε άλλους νεκρούς

κι έτσι με ξέχασαν πολύ γρήγορα

και με έθαψαν μαζί με τα φαντάσματα του παρελθόντος,

που κανείς δεν θέλει να θυμάται.

Τώρα κρατάω συντροφιά στις σκιές από τα περασμένα

η λήθη έφραξε και την τελευταία χαραμάδα φωτός

είναι πάντα σκοτάδι εδώ μα αυτό ουδόλως με απασχολεί

αφού και πριν σε μια σκοτεινή άκρη στεκόμουν

για να μη με βλέπουν όλοι εκείνοι,

που με έστελναν στον διάβολο για να αποφύγουν

την τραγική αποκάλυψη, που μου κληροδότησαν.

Αναπαύομαι λοιπόν εν ειρήνη

κι αυτοί κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου

ήσυχοι πια που με ξεφορτώθηκαν...

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. sofia25164

    Κάποιες φορές οι λέξεις σου αγγίζουν αιχμηρά τις πληγές μου…κι αυτό μου δείχνει ότι υπάρχω!!! Ευχαριστώ πολύ!!!Καλό μήνα να έχεις, γεμάτο αγάπη!!! Μερικές φορές αργώ να σου γράψω κι άλλες ίσως και να σε χάνω τελείως…η επικοινωνία μου με τη σελίδα δεν αποκαταστάθηκε ακόμη…Την αγάπη μου!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου