Αδιέξοδο

Αδιέξοδο

sad_girl_window

Στραβό καλούπι μ’ έφτιαξε κι εγώ το πελεκώ
Από ποιο άχτι ολύμπιο να είναι καμωμένο…
Με εμπρησμό ψυχόρμητο, ψυχαναγκαστικό
Εμένα το πρεπούμενο δεν είν’ μοιρογραμμένο

Μου δώσανε τα άτυχα να πω εργολαβία
Μου είπαν να βουβαίνομαι εν όψη των θεών
και να σφυρηλατώ σε πέτρες δυστυχία
να γίνουν θυμητάρι του σφάλματος ημών

Πού ανήκω και πού εναντιώνομαι;
Όλοι φορούν προσωπεία ντροπής
Γύρισε ο φόβος μου κι εγώ κορδόνομαι
Αχ, αδυναμία μου, να μη φανείς

Μου κρέμασαν όνομα και τα καθέκαστα
μου κρύψαν οπές να μην τις δω
μα απ’ αυτές απατηλά μα αξιέραστα
τον εαυτό μου σιγά σιγά βαραθρώ

-

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια με αγάπη για τη λογοτεχνία και την ποίηση. Συνήθως είναι με ένα βιβλίο στο χέρι. Πού και πού γράφει. Έργα της υπάρχουν στον δικτυακό τόπο tovivlio.net, στα συλλογικά "ιστορίες μπονσάι" και "καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017" (εκδόσεις τοβιβλίο), αλλά και στη νουάρ ανθολογία "Τα μπλουζ της πόλης" (εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές).

1 σχόλιο

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Αναζήτηση της ψυχής μέσα από ένα ποίημα…Μακάρι να τη βρούμε ανέπαφη την ψυχή μας από τα παντοειδή ξενόφερτα αρπαχτικά,,,,ΜΑΚΑΡΙ!???

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Υποβολή συμμετοχής!

Αναζήτηση στη σελίδα

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

Αρχείο

Είσοδος