Ανάλαφρα

15.07.2014

 

Άσε με να παραπατώ

και να γκρεμοτσακίζομαι.

Ας έχω σώμα και καρδιά

και χέρια και νου και πόδια

αφού η ματιά μου τρέχει

άσε με να κοιτώ τον ουρανό

γιατί αυτός με αντέχει.

Άσε με να σιωπώ όταν ο λόγος θλίβει.

Ξέρω τι βάρος κουβαλάει

η γλώσσα όταν συντρίβει.

Άσε με κι ας ονειρεύομαι

τα σύννεφα ότι αγγίζω

γιατί τα χέρια μου αέρινα τότε γίνονται

κι ανάλαφρα περιπλανιόνται

και η ψυχή μου σπίθες μικρές

καλά κρατεί και σιγοτραγουδάει.

Άσε την!! ….. έτσι αλλοπρόσαλλη

στίχους να μουρμουράει.

Άσε με να τσαλαβουτώ

μέσα στην ουτοπία μου

κι όπου κι να βρίσκομαι

στον κόσμο αυτόν

μέσα του ή εκτός του

θα την γνωρίσεις την ουσία μου.

Άσε με τα βήματά μου να οδηγώ

να φεύγω να γυρίζω.

Θέλω μες στους ανθρώπους να μπλεχτώ

τον αέρα τους τον διαφορετικό να τον μυρίζω.

Άσε με να προχωρώ, αλλά να ξέρεις

βήματα δεν μετράω

κι άμα δεν βιάζεσαι κι εσύ

κράτα το χέρι μου και

πες μου πού να σε πάω.

 

της Άννας Ρουμελιώτη

 

Η φωτογραφία είναι πνευματική ιδιοκτησία της  Άννας Ρουμελιώτη.

Διατίθεται με άδεια Creative Commons, όπως παρακάτω

cc

[Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 3.0 Ελλάδα]

(CC BY-NC-SA 3.0 GR)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΣΟΦΙΑ ΧΑΤΖΗΛΑΜΠΙΔΟΥ

    Άσε με κι ας ονειρεύομαι
    τα σύννεφα ότι αγγίζω
    γιατί τα χέρια μου αέρινα τότε γίνονται
    κι ανάλαφρα περιπλανιόνται
    και η ψυχή μου σπίθες μικρές
    καλά κρατεί και σιγοτραγουδάει.
    Υπέροχο Αννα !!!

    Απάντηση
  2. Βαγγέλης Τσερεμέγκλης

    Άσε με, που πάει να πει, ελευθέρωσέ με να πετάξω, να κάνω τον κύκλο μου και να γυρίσω αντίθετα απ’όπου γύρισα.
    Άσε με να κάνω λάθος που τραγουδάγαμε μικροί και σκίζαμε πουκάμισα αξίας για να το ακούσουμε σκαρφαλωμένοι σε βράχους και νταμάρια.
    Άσε με, που μας λένε καμιά φορά τα παιδιά μας, να πέσω δέκα και να σηκωθώ μια παραπάνω.
    Ελεύθερη ….. στον κύκλο σου Άννα
    Υπέροχο, έτσι γιατί ….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου