Σταθμοί.

Τρένα, λεωφορεία.

Λιμάνια.

Αεροδρόμια.

 

Χαμόγελα.

Αποσκευές.

Αγκαλιές.

Κρυμμένοι λυγμοί…

“Να προσέχεις…”

“Δεν είμαι πια μωρό…”

“Μην αργήσεις να ξανάρθεις…”

 

“Θα σε ξαναδώ, άραγε;”

Σκέψη και από τα δύο μέρη.

“Μη με ξεχάσεις…”
“Πώς γίνεται;…”

Σκέψεις βασανιστικές

κι αλίμονο

σε κείνες

που έρχονται

από εμπόλεμες καταστάσεις…

“Θα σα ξαναβρώ ζωντανούς;”

“Να έχεις την ευχή μου..”

 

Βήματα δειλά

που καμώνονται τα στιβαρά…

Ένα σήκωμα του χεριού

ένας αναστεναγμός…

 

“Στο καλό…”

“Θα ξανάρθω…”

 

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια