Ανοιχτή πληγή η ψυχή

10.07.2016

Πονάω πολύ

σαν ένα αγκάθι από τριαντάφυλλο

που εκτός απ' τη βροχή

ανθρώπου χέρι δεν το πλησιάζει

παρά μόνο για να το ξεριζώσει

να μην αγγίξει... να μην πληγώσει.

Πονάω πολύ

σαν μια πέτρα που όπλο γίνηκε

για του ανθρώπου το μένος

και στέκει γυμνή και ξερή

μέσα σε αίμα και τέλος.

Πονάω αλήθεια... πονάω πολύ

και στα μάτια τα δάκρυα ξεχνάω

πηγή άνυδρη στέκω

στον πόνο που δεν ξεδιψάω.

Πονάω πολύ

κουφάρι δέντρου που στέκει γυμνό

μια ανοιχτή πληγή η ψυχή

και ο χειμώνας πάντοτε εκεί

φοβισμένος, σκυφτός

να γυρεύει λίγο φως

κι εγώ να πονάω

να πονάω και να αντέχω πολύ

σαν τη γη που στα σπλάχνα της

τόσες ζωές έχει θάψει

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άδειο σπίτι

Άδειο σπίτι

Μπήκα μετά από καιρό. Στο άδειο σπίτι. Με πήρε αγκαλιά το κύμα του χρόνου. Ήταν κρυμμένος εκεί πριν από μένα. Χρόνος Οικόσιτος. Χρόνος Άγγελος. Άυλος. Η ρομφαία του, ακίδα διπλόχορδη.   Περιφέρεται Ανάμεσα στ’ αγαπημένα φορέματα της μάννας. Άδεια φορέματα στις...

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. Σκοπετέας Παναγιώτης

    Aγαπητή Άννα,

    υπέροχη ποιητική προσπάθεια
    ανάδειξης του ανθρωπίνου πόνου !

    Κάποιες σου εικόνες σαν αυτή με το
    τριαντάφυλλο, πραγματικά συγκινούν κι εντυπωσιάζουν …

    Μη φοβόμαστε τον πόνο !

    Αυτός τελικά μάς κάνει ανθρώπους … όχι να προτιμάμε
    να πονάμε … αλλά να … όταν έρχεται, ας βλέπουμε και
    κάποιες δυσδιάκριτες στην αρχή, θετικές του όψεις.

    Είναι καλό ψυχικό σμιλευτηράκι !

    Doleo ergo sum … πονώ άρα υπάρχω … έλεγε κάποτε ο Kierkegaard
    ένας υπέροχος … και θεμελιωτής τού υπαρξισμού.

    Το ρούχο, εντέλει, στη σκάφη,
    θέλει πολύ, μα πολύ κοπάνημα μέχρι αυτό, να γίνει τελείως άσπρο …

    Καλή εβδομάδα να έχουμε !

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Θα συμφωνήσω μαζί σου αγαπητέ μου Παναγιώτη!!Σε ευχαριστώ πάρα πολύ . Καλημέρα και καλή εβδομάδα!!

      Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Εύχομαι κορίτσι μου αυτός ο τόσο ζωντανός πόνος που τόσο ποιητικά περιέγραψες να είναι απλώς και μόνο ένα ωραίο, ένα πολύ ωραίο ποίημα και όχι βιωματικός. Ανατρίχιασα Θεέ μου…
    Άννα τι έγινες; Μας λείπεις …
    Καλή εβδομάδα

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Όσο ζω γράφω 😉 Λένα μου εδώ θα είμαι λοιπόν να γράφω… σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Καλημέρα και καλή εβδομάδα!

      Απάντηση
  3. Μάρθα Δήμου

    Πόνεσα και γω διαβάζοντας το ποίημά σου, Άννα. Τόσο ζωντανό, τόσο καλογραμμένο!!! Μπράβο!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Πιο ζωντανό δεν γινόταν Μάρθα!!Να είσαι καλά σε ευχαριστώ πολύ. Την καλημέρα μου!

      Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Τόσο πειστικό, τόσο αληθινό, βγαλμένο μέσα από την ψυχή σου. Το διαβάζεις και πραγματικά νιώθεις τον πόνο. Απλά… Καταπληκτικό!!

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Αγαπημένη μου Άννα πόσο πολύ συμφωνώ μαζί σου! Μια ανοιχτή πληγή είναι ο πόνος… που δεν ξέρω αν μας κάνει καλύτερους όμως σίγουρα μας κάνεις σοφότερους!!! Υπέροχο το ποίημά σου κι ας πονάει!!!!!!!!! Την αγάπη μου να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Νομίζω μας εξελίσσει Σοφία μου.Να είσαι πάντα καλά σε ευχαριστώ.Καλή εβδομάδα και σε εσένα!!

      Απάντηση
  6. Αθηνά Μαραβέγια

    Κι επειδή με συγκλόνισες, να πω μονάχα τούτο: ο πόνος σαν δεν μοιράζεται με όσους αντέχουν τούτη τη μοιρασιά, γίνεται αβάσταχτος, πράγματι. Μα σαν μπορέσεις ν’ ακουμπήσεις σ’ έναν ώμο και να μοιραστείς, έστω για λίγο, το βάρος, τοτε παιρνεις κουράγιο και σαν σε κάνει πιο σοφό, το κέρδος σου διπλό.
    Καλή βδομάδα και σ’ ευχαριστώ που με έκανες να νιώσω πως νιώθει και κάποιος άλλος τα ίδια, μονάχα που εγώ δεν ξέρω να τα γράφω τόσο όμορφα!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Καλημέρα Αθηνα μου έτσι όπως τα λες είναι.Εγω σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ ?

      Απάντηση
  7. Έλενα Σαλιγκάρα

    Συγκλονιστικό Άννα μου!
    Την καλησπέρα μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου