Ανοιχτή πληγή η ψυχή

10.07.2016

Πονάω πολύ

σαν ένα αγκάθι από τριαντάφυλλο

που εκτός απ' τη βροχή

ανθρώπου χέρι δεν το πλησιάζει

παρά μόνο για να το ξεριζώσει

να μην αγγίξει... να μην πληγώσει.

Πονάω πολύ

σαν μια πέτρα που όπλο γίνηκε

για του ανθρώπου το μένος

και στέκει γυμνή και ξερή

μέσα σε αίμα και τέλος.

Πονάω αλήθεια... πονάω πολύ

και στα μάτια τα δάκρυα ξεχνάω

πηγή άνυδρη στέκω

στον πόνο που δεν ξεδιψάω.

Πονάω πολύ

κουφάρι δέντρου που στέκει γυμνό

μια ανοιχτή πληγή η ψυχή

και ο χειμώνας πάντοτε εκεί

φοβισμένος, σκυφτός

να γυρεύει λίγο φως

κι εγώ να πονάω

να πονάω και να αντέχω πολύ

σαν τη γη που στα σπλάχνα της

τόσες ζωές έχει θάψει

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. Σκοπετέας Παναγιώτης

    Aγαπητή Άννα,

    υπέροχη ποιητική προσπάθεια
    ανάδειξης του ανθρωπίνου πόνου !

    Κάποιες σου εικόνες σαν αυτή με το
    τριαντάφυλλο, πραγματικά συγκινούν κι εντυπωσιάζουν …

    Μη φοβόμαστε τον πόνο !

    Αυτός τελικά μάς κάνει ανθρώπους … όχι να προτιμάμε
    να πονάμε … αλλά να … όταν έρχεται, ας βλέπουμε και
    κάποιες δυσδιάκριτες στην αρχή, θετικές του όψεις.

    Είναι καλό ψυχικό σμιλευτηράκι !

    Doleo ergo sum … πονώ άρα υπάρχω … έλεγε κάποτε ο Kierkegaard
    ένας υπέροχος … και θεμελιωτής τού υπαρξισμού.

    Το ρούχο, εντέλει, στη σκάφη,
    θέλει πολύ, μα πολύ κοπάνημα μέχρι αυτό, να γίνει τελείως άσπρο …

    Καλή εβδομάδα να έχουμε !

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Θα συμφωνήσω μαζί σου αγαπητέ μου Παναγιώτη!!Σε ευχαριστώ πάρα πολύ . Καλημέρα και καλή εβδομάδα!!

      Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Εύχομαι κορίτσι μου αυτός ο τόσο ζωντανός πόνος που τόσο ποιητικά περιέγραψες να είναι απλώς και μόνο ένα ωραίο, ένα πολύ ωραίο ποίημα και όχι βιωματικός. Ανατρίχιασα Θεέ μου…
    Άννα τι έγινες; Μας λείπεις …
    Καλή εβδομάδα

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Όσο ζω γράφω 😉 Λένα μου εδώ θα είμαι λοιπόν να γράφω… σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Καλημέρα και καλή εβδομάδα!

      Απάντηση
  3. Μάρθα Δήμου

    Πόνεσα και γω διαβάζοντας το ποίημά σου, Άννα. Τόσο ζωντανό, τόσο καλογραμμένο!!! Μπράβο!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Πιο ζωντανό δεν γινόταν Μάρθα!!Να είσαι καλά σε ευχαριστώ πολύ. Την καλημέρα μου!

      Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Τόσο πειστικό, τόσο αληθινό, βγαλμένο μέσα από την ψυχή σου. Το διαβάζεις και πραγματικά νιώθεις τον πόνο. Απλά… Καταπληκτικό!!

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Αγαπημένη μου Άννα πόσο πολύ συμφωνώ μαζί σου! Μια ανοιχτή πληγή είναι ο πόνος… που δεν ξέρω αν μας κάνει καλύτερους όμως σίγουρα μας κάνεις σοφότερους!!! Υπέροχο το ποίημά σου κι ας πονάει!!!!!!!!! Την αγάπη μου να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Νομίζω μας εξελίσσει Σοφία μου.Να είσαι πάντα καλά σε ευχαριστώ.Καλή εβδομάδα και σε εσένα!!

      Απάντηση
  6. Αθηνά Μαραβέγια

    Κι επειδή με συγκλόνισες, να πω μονάχα τούτο: ο πόνος σαν δεν μοιράζεται με όσους αντέχουν τούτη τη μοιρασιά, γίνεται αβάσταχτος, πράγματι. Μα σαν μπορέσεις ν’ ακουμπήσεις σ’ έναν ώμο και να μοιραστείς, έστω για λίγο, το βάρος, τοτε παιρνεις κουράγιο και σαν σε κάνει πιο σοφό, το κέρδος σου διπλό.
    Καλή βδομάδα και σ’ ευχαριστώ που με έκανες να νιώσω πως νιώθει και κάποιος άλλος τα ίδια, μονάχα που εγώ δεν ξέρω να τα γράφω τόσο όμορφα!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Καλημέρα Αθηνα μου έτσι όπως τα λες είναι.Εγω σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ ?

      Απάντηση
  7. Έλενα Σαλιγκάρα

    Συγκλονιστικό Άννα μου!
    Την καλησπέρα μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου